How to: Speak Life

Een tijdje geleden ontmoette ik pastor Candice voor het eerst. Zij is de kids pastor van Redemption Church. De kerk met wie wij één zijn geworden sinds hun senior pastor ook onze senior is geworden. Deze maanden zijn we aan het ‘ritsen’ qua structuur, dus er wordt veel gepraat en veel ge-ontmoet. In deze eerste ontmoeting met pastor Candice viel me iets op. Iets wat ze een paar keer zei. En tof om jullie daar in mee te nemen. Het lijkt niet zo op een KIDSblog, maar deze topic is relevant… omdat het overal speelt waar mensen samen opwandelen.

Pastor Candice en haar man Diego.

Pastor Candice en haar man Diego.

Kijk. Je weet wellicht dat, hoewel onze kerk super tof is qua boodschap en er heel veel mensen wekelijks sterker worden en bemoedigt worden, dat er ook best wat uitdagingen zijn. Dat eerste is leuk en makkelijk om over te praten. De uitdagingen daarentegen, die zijn gevoelig om een en ander heel zwaar te maken. Terwijl het stiekem ook best hele toffe oefeningen zijn om sterker te wortelen in weten wie je bent met Hem.

Oke. Maak deze blog voor jezelf behulpzaam: Denk aan een uitdagende topic, eventueel zelfs eentje die speelt in de kerk, waar iedereen een mening over heeft en van alles over roept en voelt… maar nog niet lekker loopt. Een echte challenge dus.

Enfin, terug naar pastor Candice. In die eerste ontmoeting gaf ik haar een overview van hoe één en ander eruit ziet binnen KIDS. Ze luisterde goed. Stelde vragen. En zegende mij en ons.

Maar ze deed ook iets níet.


Het is heel gemakkelijk, om wanneer er uitdagingen zijn of lastige dingen besproken worden om er dan heel lang over te praten. Om er allerlei meningen over te horen; over wat je er zelf van vindt, wat die en die ervan vindt, of wat die en die zei… Echt. Voor je het weet ben je heel lang aan het praten over prut en pudding.  Prut en pudding, want (mijn ervaring): dit soort gesprekken maken dat je uiteindelijk niet met relaxtheid van binnen… niet met zicht naar voren… niet met je blik op Hem… ’s avonds in je bed ligt te piekeren met nog meer ingewikkelde gedachtes.

En wanneer je zo in je bed ligt. Dan weet je één ding zeker: Jezus is hier niet Degene die in het midden staat. Hij was niet Degene die het mocht zeggen om de eenheid sterker te maken en richting te geven. Right?

Wat Pastor Candice níet deed, was vragen naar meningen. En ze praatte niet mee door ook haar mening te geven. Ze luisterde, stelde vragen en zegende. Het gesprek dat we hadden, maakte dat ik uiteindelijk ontspannen in m’n bed lag met een Jezushoop (= zeker weten dat het wel goed komt omdat Hij erbij is). En dat is interessant. Want zij sprak LEVEN.

Speak Life, misschien heb je er weleens een preek over gehoord. Maar dít is het in de praktijk.

Zie je hoe interessant dit is? We vinden het heerlijk om de mooie dingen die we meemaken te delen, maar… stel nou dat we ook heel goed worden in ‘speaking life’ in uitdagende situaties? Are you with me?

Ze stelde me drie soorten vragen:

1. Ze vroeg naar dingen om te begrijpen hoe een en ander zit/werkt. WANT vanuit haar positie moet ze dat weten.
2. Ze vroeg naar wat iets deed met me, zodat duidelijk werd waar ‘MIJN’ uitdaging zat. Ze checkte waar onrust grip op me had.
3. En ze vroeg me…en blijkt echt powerful te zijn… Waar ik Jezus voor zou vertrouwen de komende tijd en dan heel specifiek. What are you believing God for these coming weeks? Die vraag was zo behulpzaam. Opeens stond Jezus in het midden van de issue. En opeens werd het uitzicht erop dus anders. Want met Hem erbij, is alles anders. En dat begint van binnen.

 Mooi hè.


Heel praktisch

// Dus wat helpt als je een uitdaging hebt?
Bespreek dit met iemand van wie je weet dat hij/zij Life Speak-t. Die niet nog meer mening geeft, die misschien wel lekker is om te spuien, maar je hart uiteindelijk niet helpt. Het liefst iemand die er wat over mag vinden (qua positie) en die je helpt om ook hierin Jezus te vertrouwen.

// Dus wat helpt als iemand met een uitdagende situatie bij jouw komt?
Heb helder: Heb je de positie gekregen om alles te overzien? Als je de juiste positie daarvoor niet gekregen hebt, geef dan niet je mening maar houd ‘m binnen. En help die ander om Hem te vertrouwen in deze specifieke situatie. “Waar wil je Jezus in vertrouwen in deze situatie?” Anders spring je zo gemakkelijk in de valkuil… en dat is zo niet behulpzaam voor je broer of zus.

// Vraag je je af of je de juiste actie hebt genomen?
Check dan van binnen: is er rust of onrust gegroeid. Is er geloof of juist ongeloof gegroeid. Zie ik het nu zitten omdat Hij er bij is, of zie ik het nog steeds donker in.

 

Lieve broer, lieve zus, ik hoop dat alles goed met je gaat en dat je in goede gezondheid bent, net zoals het goed gaat met je ziel.

Heb een goeie week,
Roos

P.s. Volgende week ben ik een weekje op vakantie! Dus geen blog.