emmy.jpg

"Vanaf dat moment bleef ze in mijn gedachten."

Op Generosity Sunday kreeg Emmy uit Jong en Vrij Almelo een envelopje mee om iemand mee te zegenen. Dit is wat ze ermee deed: 

In onze wijk wonen mensen met een gehandicapte dochter van achttien jaar. Achter hun woonkamer hebben ze een slaapkamer en badkamer met alle voorzieningen die nodig zijn om de dochter te verzorgen. Haar moeder heeft de verzorging voor haar dochter volledig op zich genomen. Ze hadden een aangepaste bus voor dit meisje maar die is vorig jaar gestolen, heel triest, ze hadden er flink voor gespaard. Inmiddels hebben ze een bus gekregen van een vervoersbedrijf, gaaf.

Ik had weinig of geen contact met ze maar tijdens het boodschappen doen kwam ik in gesprek met de moeder. Ze vertelt dat ze het even niet meer ziet zitten,enz enz. Vanaf dat moment bleef ze in mijn gedachten en was het voor mij meteen duidelijk aan wie ik de envelop zou geven. 

Deze week ben ik bij haar geweest en mocht ik binnen komen om een kopje thee te drinken. Ik vroeg haar hoe het met haar ging na die keer dat we elkaar hadden ontmoet. We hebben gezellig even gekletst en kwam het moment dat ik haar de envelop kon geven met de boodschap dat ik haar een bijzondere vrouw vind, een fantastische moeder en God van haar houdt.

Ze vond de envelop op zich al prachtig om te zien, ze omhelsde me spontaan en heel verlegen keek ze wat er in zat. Dat kan toch niet, wat moet ik er mee! Weer een omhelzing! Ook nog eens uit een hoek waarvan ze het niet had verwacht, zei ze met tranen in haar ogen. Haar man, die thuis kwam van ze werk vond het prachtig, ook van hem een omhelsing.

Tijd om naar huis te gaan, er werd weer geknuffeld en hun gehandicapte dochter moest huilen, het was een emotie van dankbaarheid.

En ik? I am blessed to be a blessing.
‪#‎ikzegen‬ ‪#‎moreblessed‬


"Hij stond er, met tranen in zijn ogen."

Met Generosity Sunday kreeg Judith een envelopje + inhoud om iemand mee te zegenen. Dit gebeurde er toen ze schoenen ging kopen:

Daar liep ik dan, over het station van Utrecht. Op missie, namelijk nieuwe sportschoenen kopen die volgens mij fysio degelijk moeten zijn en waar ik de hele dag op moet kunnen lopen. Een duidelijk doel en gewapend met (eigen) geld op zak, liep ik al dromend naar de roltrappen. Snoof de heerlijke stroopwafelgeur op die de kraam, die beneden aan de roltrap stond, zo ernstig verleidelijk verspreidde... Ik bedacht me dat ik daar na mijn geslaagde missie maar eens even bij moest gaan kijken. Maar eerst schoenen...

Eenmaal onderaan de roltrap, groette ik een goed verzorgde dakloze vriendelijk. Ik had dan wel geen krantje gekocht, maar hem wel een mooie lach gegeven. Is denk ik ook wel wat waard. Maar toen ik bijna de deuren naar de stad bereikte, voelde ik een hand op mijn buik die mij tegenhield. Wat vreemd was, want niemand liep voor mij, achter mij of überhaupt in mijn 'bubbel'. En ik wist het gelijk. Ik had het bijna gehaald, maar het was duidelijk wat ik moest doen. Dus ik draaide mij om en liep zonder twijfel terug naar de dakloze. "Meneer, mag ik u iets geven?' Ik kreeg een grote glimlach terug maar hij zei niks. Dus ik pakte het geld voor mijn schoenen en ik gaf het aan hem. "Maar mevrouw, heeft u enig idee hoeveel dat is? Maar waarom dan? Dat kan ik niet aannemen!"

Waarop ik zei: "Meneer, Jezus heeft uw situatie gezien, en op deze praktische manier, wil Hij laten zien dat hij Zielsveel van u houdt en voor u zorgt en wilt zegenen." De meneer kreeg tranen in zijn ogen... Hij vertelde dat hij morgen een schuld moest afbetalen, maar dat hij maar een derde van dat geld had. Als hij het morgen niet zou betalen, zou de schuld per week een derde omhoog gaan. Hij stond er, met tranen in zijn ogen. Het bedrag wat "ik" die meneer had gegeven, was exact het bedrag wat hij nodig had om het morgen af te lossen en nog wat eten te kopen. Hij had de hoop al opgegeven.

Hij wilde het geld lenen en het met rente terugbetalen omdat hij bang was dat ik nu tekort kwam Waarop ik zei:' nee meneer, u mag dit hebben voor niets. Het is van God en Jezus zorgt ook weer voor mij."Als dank kreeg ik een boekje omdat hij toch iets wilde doen en ik het in mijn hart hoorde dat ik het aan moest nemen.Daar stonden we dan... beiden met tranen in onze ogen. Toen toch maar afscheid genomen van elkaar en ik ik haalde de deuren naar de stad dit keer wel.
En mijn schoenen?

Ik ben geslaagd voor mijn gave schoenen... en toen ik op mijn eigen rekening keek, stond er plots een bedrag op met als tekst' omdat je zo goed bezig bent met revalideren en waarschijnlijk goede schoenen nodig hebt"
Ik had niet eens mijn ' ik zegen" envelop bij me...
En inderdaad, Jezus heeft voor zowel voor die man zijn hart gezorgd als voor mij (en mijn voeten). En dat is hoe Jezus is... ‪#‎ikzegen‬ ‪#‎moreblessed‬


"Het is niet in geld uit te drukken hoeveel jij waard bent."

Dit zijn pastor Jaap en Lucien. Jaap kreeg een envelop op Generosity Sunday. Hij wist direct wie hij ermee wilde zegenen. Dit is zijn verhaal:

Mijn eerste envelop is naar m'n trainer gegaan.  Het vanmorgen aangekondigde bezoekje om 'iets te geven' had hem wel nieuwsgierig gemaakt. Wát ik overhandigde overtrof zijn verwachting, dit had hij echt niet zien aankomen. Ik vertelde Lucien: het is niet in geld uit te drukken hoeveel jij waard bent, maar deze envelop geef ik wel als uitdrukking van Gods liefde voor jou; onvoorwaardelijk en zonder reden, anders dan dat Hij simpelweg van je houdt.

Na het openmaken van de envelop was Lucien flabbergasted, extreem blij en sprakeloos... We hebben even gepraat, de envelop kwam voor hem echt heel erg gelegen en op het juiste moment. Ik zei 'dat wist God natuurlijk ook!' en het is je super gegund. Zó gaaf dit te mogen doen, ik voelde me net Winston Gerschtanowitz, maar dan met een envelop ipv een koffertje ;-) Het is echt heerlijk om uit te delen namens de Vader en te zien gebeuren wat Zijn liefde doet en losmaakt. Lucien: you are loved! #ikzegen #moreblessed


"Op weg naar huis in de regen zag ik een auto met pech."

Dit is het verhaal van Ernst-Ariaan. Hij had op zondag meegedraaid bij Jong en Vrij Kids en kreeg na afloop een envelop met geld om iemand mee te zegenen. Dit is wat hij ermee deed:

Hadden een leuke en gave kidsdienst gehad in Hellevoetsluis. Pastor Dennis kwam met een envelop. Wat gaaf! Op weg naar huis in de regen zag ik een auto met pech. Er stond een moeder en een zoon in de regen te wachten op de ANWB. Gestopt en gevraagd of ik kon helpen. De vader zou wachten. Ik bracht de moeder en het jongetje naar de MacDonalds waar ze door opa zouden worden opgepikt. In de auto over heb ik ze over God verteld. Ze waren blij want ze stonden al twintig minuten te wachten. Op de parkeerplaats bij de Mac verteld over onze kerk en dat we graag zegenen. De envelop overhandigd en wat een verrassing op die gezichten. Heerlijk om te doen en zo relaxed. Naam en website van Jong en Vrij achtergelaten. Bedankt God, voor deze gave familie.


"Op dat moment kreeg Sanne overal kippenvel"

Dit zijn Rianka (midden) en en haar dochter Sanne (links). Zij kregen afgelopen zondag op Generosity Sunday een envelop met geld en deden er dit mee: 

Afgelopen zondag kregen we een envelop met inhoud. Mijn gedachten gingen gelijk naar een vrouw, uit mijn voormalige dorp. Ik vond het wel heel bijzonder dat ik aan haar moest denken, terwijl ik haar eigenlijk niet ken. Vanochtend ging ik samen met mijn dochter Sanne naar mijn moeder die in hetzelfde dorp woont. Voor we vertrokken hadden we het erover, laten we onze enveloppen mee nemen, want wie weet moeten we die aan iemand geven. In de auto kreeg ik het met Sanne over deze vrouw, dat ze maar moeilijk rond kon komen. Op dat moment kreeg Sanne overal kippenvel en zei: Ik denk dat we deze enveloppen aan haar moeten geven. Bij deze mevrouw aangebeld en verteld hoeveel Jezus van haar houdt en haar nood ziet! Ze barste in tranen uit en vertelde dat ze lekkage in huis had en tot God gebeden had, hoe moet ik dit betalen? En nu zijn jullie hier! Ze was God zo dankbaar. Geven is echt leuk! #‎ikzegen‬ ‪#‎moreblessed‬


"Ik merkte dat ze moeite moest doen om zich groot te houden."

Dit is Elisabeth. Zij zit in het worshipteam van Jong en Vrij Almelo en kreeg met Generosity Sunday een envelop om iemand mee te zegenen. Dit is wat zij ermee deed:

Vanochtend besloot ik maar met de bus naar school te gaan omdat het regende. Bij het weggaan twijfelde ik nog: Envelop in m'n tas doen of niet? Iets zij me dat ik het wel moest doen. Bij de bushalte bleek de zomertijd al te zijn in gegaan.. Ik moest een kwartier wachten. Er stond al een vrouw bij de bushalte dus ik vroeg of ze ook eigenlijk om half 11 met de bus wilde gaan.. 'Geen idee' antwoordde ze. 'Ik kom net terug van een gesprek op de school van mijn zoon, ik ben eigenlijk niet zo bekend in Zwolle'. Ik als juf-in-wording vroeg me natuurlijk af waarom haar kinderen hier dan op school zaten. De vrouw vertelde dat haar zoons beide op het speciaal onderwijs zitten. De één heeft motorische problemen, de ander spraakproblemen. Er volgde een gesprek over het speciaal onderwijs en over haar zoons.

Op een gegeven moment vertelde ze me, dat tegenwoordig maar weinig meer vergoed wordt en dat ze nu weer 400 euro moest bijleggen voor een onderzoek van haar zoon en dat ze dat geld gewoon niet had. Op het moment dat ze het zei sprongen de tranen haar in de ogen. Ik merkte dat ze moeite moest doen om zich groot te houden. Ik wist dat ik deze vrouw mijn envelop moest geven...

Vol verbazing keek de vrouw mij aan en ik zag haar even slikken. Ze vertelde me dat ze ontzettend twijfelt of God wel of niet bestaat. Waarom ze nog steeds denkt dat Hij misschien wel bestaat komt doordat ze in de gezondheidszorg heeft gewerkt. Daar heeft ze mensen op hun sterfbed horen zeggen: 'Het is hier zo mooi, zo bijzonder!' Als ze dan vroeg wat ze dan zagen antwoordden ze: 'Jouw tijd komt nog wel!'... Ik hoop dat deze vrouw als ze straks thuis is en de envelop opent (want dat heeft ze nog niet gedaan) ze zich nog een keer af gaat vragen of dit misschien ook weer een stukje bewijs kan zijn van het bestaan van God... Wat vond ik dit bijzonder om te mogen doen! Ik heb een glimlach op m'n gezicht die er de rest van deze dag niet meer af te krijgen is :-) Wauw! Geven is zó mooi! ‪#‎ikzegen‬ ‪#‎moreblessed‬


"Dit is het moment" voelde ik in me.

Jan en Christine kregen afgelopen zondag met Generosity Sunday een envelop met geld om iemand mee te zegenen. Dit is wat zij ermee deden:

Christine en ik liepen op de Lijnbaan in Rotterdam en passeerden een pleintje. Dacht ineens aan 'de envelop' en keek om me heen. "Dit is het moment" voelde ik in me. Het was behoorlijk druk. 'Wie-o-wie Heer', vroeg ik me af. "Ontdek een meisje in een wat oudere vrouw" drong het tot me door. Okeeee... en hoe gaan we daar achter komen?

Ik zag een wat oudere vrouw een sigaretje rollen en terwijl ik iets verderop ging zitten groette ik haar. Ze schrok en mompelde een onverstaanbare groet terug en wendde zich geheel af. Om deze ‘succesvolle’ start moest ik inwendig wel even lachen en bleef dus zitten met de vraag... wie-o-wie?

Aangezien ik verder geen impuls kreeg, besloot ik rustig het pleintje rond te wandelen. Op een stenen rand zag ik een wat oudere dame zitten die foto's aan het inplakken was. Ik groette haar en raakte aan de praat. Ze bleek vroeger lerares te zijn geweest en al gauw bleek dat ze zich zorgen maakte over deze wereld en met name de jeugd met een toch wel hopeloze toekomst. "Konden we daar maar wat aan doen en pakte de hogere instanties maar beter hun verantwoordelijkheid" verzuchtte ze.  "Of er hoop is of niet hangt af van wat je als hogere instantie beschouwt" antwoorde ik haar. "Ik ben van de allerhoogste instantie en ik heb een boodschap van God voor je. Mag ik daarom iets van Hem aan jou persoonlijk geven?" 

Twee kinderogen lichtten op in een door het leven getekend gezicht. "Oooh!" bracht ze geëmotioneerd uit, "dat ik dit mag meemaken!" Ze las de woorden op de enveloppe heel zorgvuldig: "Ik Zegen..." en bleef even stil. Ze leek te worstelen met het feit dat dit voor háár was. 

"Weet je" zei ik, "je weet wel dat God van alle mensen houdt en met je verstand weet je ook wel dat Hij van jou houdt, maar vandaag wil Hij dat je Zijn persoonlijke liefde voor jou in je hart ervaart. Jezus houdt van JOU." 
Het leek alsof ze de woorden woog en zei: "Ik wil contact met jullie houden en naar jullie kerk komen, mag dat?"
"Natuurlijk, maar zou je nu niet eerst eens even kijken wat er in de envelop zit?" vroeg ik lachend aan dit stralende meisje van ruim 70 jaar. Toen ze keek schokte ze zichtbaar. "Ik ga naar huis en ga daar op m'n knieën God danken voor wat hier is gebeurd." "Wij ook, lieve zus, wij ook."

Christine en ik willen Jong en Vrij bedanken voor de enorm mooie ervaring die jullie ons hebben gegund. Wat een voorrecht om deel te kunnen uitmaken van een wonder. Dank, dank en dank!


Meer lezen? Kijk dan op onze Facebookpagina of Facebookgroep.