Ik zat eens te denken aan de afgelopen jaren bij KIDS en aan wat me in al die jaren is opgevallen (dat doe je nou eenmaal als je besluit te bloggen ;) ). En m’n gedachten gingen naar ons als Kids medewerkers. Want naast dat we allemaal anders zijn – wat heel leuk is -, valt er ook wat te proeven aan ieder van ons. Vandaar deze blog over je hart… en wat je daarin gelooft. Want dat bepaalt nogal wat.

Zo grappig. Ooit heb ik eens iemand gevraagd om drie maanden mee te draaien bij KIDS, gewoon om eens te ontdekken of het zou matchen. Hij, een jonge vader met enorm stoer overkomen, trok gelijk een wenkbrauw op. Zo van: Are you sure? Ik? Hij had, naast met zn eigen kids, nog nooit iets met kinderen gedaan, dus hij was hoogst verbaast over deze uit-de-band-springende vraag. Dat ‘uit-de-band-springende’ trok ‘m wel, dus zei hij prompt dat hij het wel eens wilde zien.

Na twee keer kids draaien zag ik hem in de verte staan, vlak na een kids ochtend. Ik zag aan z’n blik een soort van “haal me hier weg!” vibe. Haha. Hij zag mij ook en in een split second voelde ik aan m’n binnenkant… NIET NU GAAT PRATEN. Dus ik boog keurig m’n weg af en liet hem daar staan. Hij had nog een kleine twee maanden te gaan en ik besloot om hem pas daarna te spreken.

En wat schertste mijn verbazing, na drie maanden zei hij dat hij heel graag mee zou willen doen in een team. De eerste twee keer was echt even hard schrikken geweest… Van paniekerige gedachtes: “Kinderen! En zoveel! Wat moet ik met ze!” Naar: “Dit zijn jonge mensen. Ik zie ze. En wat is het gaaf juist hen nu al bij Jezus te brengen.” Wat een switch. Deze gozer heeft uiteindelijk jaren meegedraaid. Zelfs teamleider geweest en omdat het naar meer smaakte inmiddels een stevige steunpilaar geworden in een van onze leidersteams.

Mooi verhaal toch. Zo kauwend hierop, kwam ik tot ‘de 5 stadia’ die je hart binnen KIDS kan doorlopen. Maak er geen eisend gebeuren van, maar gebruik het eens om te zien waar jezelf zit qua hart en waar je groei ziet. Leuk om komende tijd eens bij je Vader neer te leggen die alles al in je heeft gelegd om te vlammen… op welke plek dan ook. Zelfs in je plek bij Kids.


1.  Ik moet

Ik –moet- iets doen met kinderen.Ik voel me geforceerd.

Kinderen… alleen mensen met een speciale klik moeten iets met hen doen. Niet ik.

> Dit is verschrikkelijk voor jezelf.
 

2. Mijn taak

Natuurlijk iedere moet een taak doen in de kerk. Deze leek me wel wat.

Natuurlijk ik ben ouder. Dus doe ik mee, want mijn eigen kinderen zijn er immers ook.

> Begripvol. Geen passie. Dus matig voor jezelf.


3. Awakening

Wacht even. Die kinderen zijn mensen. Ik maf hier invloed hebben op mensen levens! Dat wil ik wel!

> Vanaf hier wordt het leuk! En ga je er energie van krijgen. De passie… Zijn hart krijgt ruimte.


4. Bedienen

Ik zie wat Jezus ziet en wil Hem via mijn hart dichtbij de kids brengen. En de kinderen dichtbij Hem brengen, zodat Hij realiteit voor ze wordt.

> Creativiteit gaat stevig stromen. Dat is zo gaaf! Vooral als je de ruimte ervoor kunt pakken.


5. THE Sky is the limit

Het is onmogelijk om alles te zien wat Hij ons wil geven, waar Hij toe in staat is… door onze harten heen. Maar het is ongetwijfeld bruisender, grootser, èchter, dieper dan we ooit kunnen vermoeden vooraf.

Wat er sowieso bij hoort: Zien wat Hij gegeven heeft in de individuele kinderen aan ons als kerk. Wie zijn het. Wat heeft Hij in hun gelegd. Dat zien, dat helpen en dat ruimte willen geven.

> Dit is onze sweetspot. Amen?!

 

Tot volgende week!