Wist je dat naast de grote Arena er nog een stadiumpje staat? Eentje waar de jeugd speelt. En weet je, dat de hoofdtrainer van Ajax met regelmaat daar gaat kijken om de upcoming spelers te zien? Hij is zich namelijk bewust, dat de spelers die nu op het veld staan… over een tijdje vervangen gaan worden door de jonge gasten die daar aan het spelen zijn. De hoofdtrainer is als een soort schaakspeler zich aan het voorbereiden op de toekomst. En de jeugdtrainers spelen in op de wensen van die hoofdtrainer.

Waarschijnlijk snap je al wat ik deze blog wil meegeven. Jij als jeugdtrainer… zie je de potentie die je kinderen hebben? Zie je dat zij degenen zijn die jou straks bedienen? Zie je dat zij de beïnvloeders zijn van de wereld om ons heen?

En… zie je ook wat jouw impact dus is?

rosie.jpg

Wat een bijzondere plek heb je daarmee. Het is waar. Je speelt misschien niet op het hoofdveld mee waar de (aardse) schijnwerpers voornamelijk op staan. Het klopt, het (aardse) applaus is hier minder hard dan een veld verderop.  Maar als je ‘ziet’ met Zijn ogen… dan zie je niet een snotterkopje voor je. Maar zie je een kind uit deeindtijd generatie. Eentje met volle potentie… Die zich NU aan het ontwikkelen is.

Vanaf deze plek moedig ik je aan, om te gaan voor die volwassen topspeler die in dat jongetje of meisje verstopt zit. Vanaf deze plek spreek ik ons bewust-zijn aan,  dat we zien WIE we gekregen hebben. Dat we net zoals die hoofdtrainer van Ajax ieder kind van onze club bekijken als ruwe goudklompjes.

 

Can I hear a good amen?

 

(dit is blog nummer 6, volgende week dus een breakweek en geen blogje #zevendeweek #leekmewijs. Heb je de andere blogs nog niet allemaal gelezen? Check ze dan zeker nog even.