Wanneer je naar het zuiden en oosten van Europa reist deze zomer, ga je ze zeker tegenkomen: de uitgestrekte velden met zonnebloemen. Ze vormen het decor voor een lange rit langs kronkelende zuidfranse landwegen of een rondje over de laagvlakten van Hongarije.  

Zonnebloemen hebben zo’n grappige naam - ze heten namelijk zoals ze eruit zien. Het zijn net zonnetjes. Héél veel zonnetjes in zo’n enorm veld. De Duitsers en Engelsen zijn het met ons eens, wanneer het gaat om de naam van deze bloem. Zuid- en Oost Europa denkt er wat anders over. In Hongarije heten ze napraforgó - dat zegt je misschien niet zoveel, maar dat is precies de vertaling van de benaming die de Fransen, Italianen, Spanjaarden en Portugezen ook voor deze bijzondere bloem hebben gekozen. Girasol(e) of Tournesol is misschien al wat duidelijker: deze naam gaat niet over wat de bloem is, maar over wat hij doet. Namelijk: naar de zon draaien. 

Lange tijd keek mijn woonplek in Hongarije uit op zo een groot veld zonnebloemen. Dagelijks was ik gefascineerd door de bijzondere actie van deze bloemen. Het eeuwenoude raadsel van de met de zon mee-draaiende zonnebloemen is onlangs opgelost: onderzoekers van een universiteit in Californië toonden aan dat de groei van de stengel varieert: overdag groeit het oostelijke deel van plant sneller, 's nachts het westelijke deel. Ik was ervan overtuigd dat de bloem de zon volgde, maar helaas: door deze afwisselende stengelgroei lijkt dat alleen maar zo… 

Wel toonde het onderzoek aan, dat het zonzoekende 'gedrag' van de zonnebloem de groei van de plant verbetert. Dat vond ik dan weer een mooie metafoor. Wanneer je je richt op wat boven is, kun je groeien. Zelfs wanneer het dan even donker is om je heen, gaat jouw groei gewoon door. Ik mediteer vandaag op de Zo(o)n en draai me gewoon naar Zijn licht!

Mooie dag!