Werk vroeg de nodige aandacht gisteren, ook na werktijd. Echter: ik was alleen in huis met een klein meisje dat het plan ‘papa aan het werk, ik in de box’ niet kon waarderen. Nadrukkelijk pruttelend maakte ze me duidelijk, dat wij samen tijd gingen doorbrengen. Intensieve tijd nog wel. Als in: ‘ik op schoot en papa die alleen naar MIJ kijkt!’. 

Oja - en dan was er ook nog een Everyday die ik wilde schrijven. Ik probeerde Prutteltje uit te leggen, dat dit voor de kerk was - dus anders, maar dat vond ze geen geldig excuus. 

Wat ze - tot mijn verrassing - wel heel leuk bleek te vinden, was de nieuwe preek die deze week in de app en in vimeo is verschenen. Terwijl ik Steven had aangeschakeld - die toch niet bepaald klonk alsof hij het verhaaltje voor het slapen gaan voorlas - kwam de kleine dame steeds meer tot rust… totdat ze, heel bevallig, op mijn schoot in slaap viel. 

Ik vond ’t een mooi beeld, zo bij elkaar: het kleine meisje en de video-preek. Meer en meer krijg ik mijn ‘denken’ (spoiler: van die éne hersenhelft!) in lijn met wie ik écht ben, met wat ik écht geloof over mijzelf. Terwijl deze koning zijn kroon steviger op het hoofd drukt, zie ik mezelf tegelijkertijd als kind van de Vader. 

Liep ik me daarnet nog druk te maken over werk en kerk - mag ik gewoon bij Hem op schoot, een beetje pruttelen over mijn dag. Terwijl Hij mijn kroon wat rechter zet, rust ik uit. In de vaste wetenschap: Hij slaapt nooit (Psalm 121:4), Zijn liefde is vóór mij. 

Rustige dag voor jou! 

Benieuwd geworden naar de preek van Steven? Kijk in het startscherm van deze app of online via: https://vimeo.com/208264383