Als ik streng ben voor Megan, gaat ze bijna altijd huilen. Maar onze kleine lieveling is zó grensverleggend ondeugend, dat het af en toe nodig is. Opvoedmomentje. Ze huilt vooral, omdat ze bang is dat ik niet meer van haar houd. Vlak daarna komt ze knuffelen, ff checken hoe het zit tussen ons?

Wij mensen kunnen slecht omgaan met onzekerheid. Daar zijn we gewoon niet voor gemaakt. Als ik Megan zou afwijzen voor de knuffel, ‘omdat ze net nog stout is geweest’, dan zou ik haar het verkeerde pad op sturen. Ze zou juist meer onredelijk, gek gedrag gaan vertonen. Waarom? Zij kan niet met die onzekerheid leven. 

Zelfs Jezus kreeg bevestiging! Toen de Vader zei: ‘Jij bent Mijn geliefde Zoon’, was dat niet alles. Behalve met identiteit, ging Hij de woestijn óók met bevestiging tegemoet: ‘in wie Mijn welbehagen is’. 

Zou het kunnen dat als Jezus dit nodig had, wij het helemaal nodig hebben? Zou het kunnen dat we anders niet met moeilijke omstandigheden (woestijn) om kunnen gaan en vervolgens verleiding (tot zonde) niet kunnen weerstaan? 

Stel dat dit waar is, zou Johannes dan dáárom schrijven dat Gods getuigenis over Jezus niet alleen geloofd moet worden, maar ook ergens toe mag leiden:

  • opdat gij weet, dat gij eeuwig leven hebt. (1 Johannes 5:13 NBG) 
  • omdat u moet weten dat u eeuwig leven hebt (NBV) 
  • om u er van te overtuigen dat gij eeuwig leven hebt (WV) 
  • om u de zekerheid te geven dat u eeuwig leven hebt. (BOEK) 

Wie zou tegen zijn kinderen zeggen dat ze hun acceptatie (= zekerheid) kunnen verliezen? 

Lukas 11:13 Als u die slecht bent, uw kinderen dus goede gaven weet te geven, hoeveel te meer zal de hemelse Vader… 

Tot morgen!