Vakantie is afgeleid van vacatio. Dat is Latijns en betekent: vrij van verplichtingen.

Het Engelse woord holiday komt van het oud-Engelse woord hāligdæg, wat nu als holy day uitgesproken zou worden. Letterlijk vertaald: heilige dag. Oorspronkelijk werd dat woord alleen gebruikt voor christelijke feestdagen.

Vakantie is tijd apart zetten (heiligen) waarin je vrij bent van verplichtingen. De kinderen zullen het zo wel ervaren. Ouders van diezelfde kinderen hebben mogelijk een andere beleving. :-)

Onze meiden denken altijd wanneer het vakantie is, dat ik automatisch ook vakantie heb. Soms sneu maar ook grappig om de teleurgestelde reactie te zien als ik niet kom spelen. Waarom grappig? Omdat ze daar een voorbeeld in zijn: positieve verwachting. 

Onze kinderen zijn stomverbaasd als er iets niet verzorgd of geregeld is. Wij zijn er ten opzichte van onze hemelse Vader vaak stomverbaasd over als iets wel goed verzorgd of geregeld is. Zou dit zijn omdat we als kind vaak te horen hebben gekregen: dat kan niet. Zo werkt het niet. Dat moet je niet verwachten. Zou ons dat zo vormen, dat we –eenmaal volwassen- weinig verwachting hebben van Abba Vader?

Als daar de wet nog eens bij kwam… dus als je wat fout doet, word je bovendien gestraft. Hoe ver ben je dan weg van de hemelse realiteit?

Toen Jezus de kinderen wilde zegenen, dachten de discipelen juist dat Hij dat maar lastig zou vinden. Belangrijkere dingen te doen? Die kinderen hebben nog geen zinnige bijdrage aan de opbouw van het Koninkrijk op aarde? Hoe zaten ze ernaast!

God stuurt ons hart permanent met vakantie (de rust in). Daarbij zijn kinderen de wegwijzers in Gods Koninkrijk. Voorbeeld van het Leven daar: speels, ellende snel vergeten en alles verwachten.

Tot morgen!