‘Waarom schrijf je over frustratie, hoe kom je daar nu weer bij?’, vroeg Cody gisteren. Ik ben blij met die vraag, want dat betekent in ieder geval dat ik niet gefrustreerd rondloop. 

Maar ik heb wel op mijn hart, dat de gemeente nog meer een ‘goed draaiend’ geheel mag worden. Woensdag na de bijbelstudie ging Steven even bedienen en daarbij moest hij twee keer de gemeente aansporen om mee te doen. We zijn nog niet zo gewend dat vanzelf te doen.

Toch is datzelfde nodig voor topzondagen. Wees geestelijk alert en (aan)bidt mee, vooral op de momenten dat de Heilige Geest aangeeft dat Hij aan wil zetten. Als we allemaal als afzonderlijke eilandjes ons dingetje doen, dan blijft de kracht van de Geest als een dun riviertje in ons midden.

Als we ons echter gedragen als communicerende vaten, krijg je een ‘collectieve overloop’ en proeft elke bezoeker de liefde van God. Eenheid staat gelijk aan heelheid. Dus liefde als genezing voor het hart en gezondheid als genezing voor het lichaam, stromen dan dik uit de Geest van Jezus in ons midden.

Daarvoor moeten zoveel mogelijk radertjes op elkaar aangesloten zijn met veel olie.

Dat dit het seizoen daarvoor is, merk ik thuis. Daar loopt alles soepeler dan ooit tevoren. Inclusief gezondheid van bijvoorbeeld de meiden.

Jaja, ik weet dat met kinderen het weer zomaar kan omslaan en het ineens oorlog lijkt. ;-) Maar dat wordt minder en minder en korter en korter. Kom jij op zondag aan in de gemeente met als eerste doel om deel te nemen? Je kunt jezelf geen grotere dienst bewijzen, dan met die houding. Onze diensten gaan dan lopen als een geoliede machine. 

‘Greased lightning’, maar dan in de Geest. :-)

Tot morgen!