Dit weekend trouwde een geweldig stel: Wouter en Marije. Beiden hebben een bijzondere plek in ons hart, geweldig om samen het feest van hun leven te vieren. 

Tijdens het bruiloftsdiner had ik een aardig gesprek met één van de aanwezigen over de wijn die op tafel stond. Ik was aangewezen als Bob om ons naar huis te rijden en realiseerde me een paar dingen. 

Ten eerste - en geen medelijden met Bob - een gesprek over wijn is niet hetzelfde als proeven van de wijn. In de bijbel wordt wijn gebruikt als symbool van het evangelie, het goede nieuws van Gods genade: Jezus laat dat zien wanneer Hij met Zijn leerlingen het avondmaal gebruikt. Mensen kunnen lange discussies voeren over die genade, maar dat is niet hetzelfde als aan-den-lijve ondervinden wat het is om vergeving en onverdiende gunst te ontvangen. 

Ten tweede: kwaliteitswijn laat zich niet vervangen door sloeber. Eén van de gasten aan mijn tafel vertelde, dat hij niet echt een wijnkenner is, maar de laatste tijd heeft geleerd de smaak van goede wijn te waarderen. Ik citeer: “Nadat ik een paar goede wijnen heb geproefd, onderscheid ik ook echt de smaak van een mindere wijn en zal ik die niet zo snel drinken”.

Wanneer iemand het goede nieuws, het evangelie van Gods genade (er is geen ander evangelie - zegt Paulus in Galaten 1:7) gehoord heeft, onderscheidt hij een boodschap die niet gebaseerd is op Gods onvoorwaardelijke liefde en onverdiende gunst. Je ‘geestelijke smaakpapillen’ zeggen dan: “Bleeh, dit smaakt flauw.” Misschien zelfs bitter of ‘over datum’. 

Zoals je reuk en smaak je beschermen tegen eten dat niet OK is, beschermt dit onderscheidingsvermogen je tegen woorden die niet voor jou zijn. Luisteren naar het goede nieuws geeft je kracht en energie. Nog een laatste overeenkomst met wijn: je wordt er vrolijk van! :) 

Blijde dag!