imageVeilig geland in de U.S.A. voor conferentie in Gracewave Church, San Diego. Ik leef momenteel 9 uur later dan jullie. Dat is natuurlijk niet letterlijk waar, er is alleen wat tijdsverschil tussen dag en nacht. Niettemin, als je mij na 8.30 uur ’s ochtends en voor 16.00 uur ’s middags lastig valt, dan stoor je mij waarschijnlijk in mijn schoonheidsslaapje.

Toch is het een apart fenomeen. Vaak wordt er gesproken over een jetlag. Dat betekent dat je moeite hebt om aan te passen aan het leef- en slaapritme in de nieuwe omstandigheden. Daardoor word je moe. Je kunt jezelf behoorlijk ‘brak’ voelen. Brak is niet fijn. Want het is niet zoet en niet zout, maar een mengsel. Mixture?!

Een mooi moment om een bocht naar ‘het geestelijke’ te maken. Er is een verschil van dag en nacht, tussen ons oude leven in de duisternis en ons nieuwe leven in het licht. En het eten is er ook totaal anders. Dat zijn allemaal dingen waar je best wel aan moet wennen?! Daardoor is het niet vreemd, dat het in de beginfase op sommige momenten ‘slechter’ lijkt te voelen.

Nu zou je kunnen denken dat ik het heb over mensen die tot geloof komen. Kan. Maar voor mensen die de bocht maken van ‘onder de wet’ naar ‘genade’, is dit verschil op sommige gebieden soms nog groter! Er is geen grotere duisternis (gebrek aan zicht) dan onder de wet (sluier). Dan lijkt het in de genade soms wat eng, omdat het er eerst nog ongelukkig voelt? Geen zorgen over maken!

Na langdurige duisternis, doet licht zelfs pijn aan je ogen. Maar het went vanzelf. Helemaal niet erg als jij je ogen soms weer even dicht doet. Je voeten staan nog steeds op de juiste grond. Niet vreemd als dat allemaal wat langer duurt, want het tijdsverschil in het geestelijke plaatje is ook geen 9 uur, maar een eeuwigheid. :-)

Trouwens ook niet erg als je soms je ‘oren’ dicht houdt bij wat ik schrijf. Daarbij laten we in het midden of humor wel gepast is of dat mijn grappen gewoon slecht zijn. ;-) 

Tot morgen!