Enkele maanden geleden waren we in Israel. We bezochten de graftuin, de plek waar het graf van Jezus geweest zou kunnen zijn. Uit archeologisch onderzoek blijkt bijvoorbeeld, dat dit de tuin van een rijke man was, in de buurt van de vermoedelijke Schedelplaats (Golgotha).

Op zo een reis vraag je elkaar regelmatig “wat maakt op jou nou ’t meeste indruk?”. Eén van de deelnemers antwoordde: “Dat de steen weg was…”. Over open deuren gesproken… Natuurlijk is de steen weg! Nee, dat bedoelde mijn reisgenoot niet. Nader onderzoek leerde, dat de grote ronde steen, die uiteraard is weggerold voor de ingang van het graf, ook echt wég is… hij is niet meer in de tuin, weg, foetsie, verdwenen! 

De zware steen die het graf afsloot, is niet alleen weggerold, niet een beetje aan de kant, zodat Jezus na zijn opstanding het graf zou kunnen verlaten. Wanneer je vandaag gaat checken, zie je de steen echt niet meer… wow! 

Jezus is opgestaan en heeft daarmee de dood overwonnen. Hij laat zien aan de machten in de geestelijke wereld, dat de dood Hem niet heeft kunnen vasthouden. Zo leven wij ook met Hem, voor eeuwig! 

Ga je vandaag even mee naar Israel? Dan kijken we samen in de graftuin en horen we de Heer zeggen: “Ja, Ik heb jouw zonden én de vloek die daarbij hoorde, gedragen. En ja, het leven overwon, de dood had niet het laatste woord. Vandaag laat Ik je ook zien: Ik heb de wet vervuld. Daarmee heb Ik iedere consequentie daarvan gedragen. De wet, die jou als een dikke steen in doodsheid van ‘zelf doen’ zou kunnen houden, is weg!”

We vieren, dat Jezus’ opstandingskracht in ons werkzaam is en iedere kracht van wetmatigheid en vloek heeft weggerold. Ver weg, foetsie, niet meer te vinden!

Heerlijke Paasdagen!