We zijn er weer! Wat is het goed om elkaar na soms een periode van afwezigheid (zomerstop? vakantie?) weer te zien! Wij waren vorige week weer voor het eerst in Amersfoort, de locatie die de gehele zomer open bleef. We waren er blij van. 

Eén van de leukste dingen van elkaar weer zien, is wel het bijpraten: hoe was het? Waar ben jij geweest? Wat heb je beleefd? Ben je uitgerust?

Bijpraten in de eerste plaats dan maar over wat we afgelopen maand beleefden in Albanië. Je las al over onze reis in de laatste blogs vóór de zomerstop. Soms moet ik even uitleggen, waarom je over deze outreach niet méér gehoord hebt in de gemeente. Dat zat zo: voor het specifieke doel van deze trip, had de lokale voorganger in Durrës om een team met bepaalde kwaliteiten en kleuren gevraagd. De teamleiders die waren aangewezen om deze reis te gaan leiden, hebben met hemelse wijsheid een team bijeen gebracht. Mensen werden gevraagd dus - niet omdat ze een streepje voor hadden of een extra parel in hun geestelijke kroon hadden verdiend. Nee, omdat de Heer ze (via de leiders) aanwees. 

Geen verrassing dus, dat het team berekend bleek op alle bijzondere uitdagingen die het tegenkwam. Details? Laat ik volstaan met te zeggen, dat je voor deze missie de tekst uit Marcus 16:18 over het opnemen van slangen wel letterlijk diende te nemen…  Welkom in het wilde zuid-Albanië. 

Naast mensen voor het eerst een keuze voor Jezus zien maken, genezingen en herstel van harten zien, mochten we bouwen aan leiderschap. De deelnemers zullen de eersten zijn om te verklaren, dat ook zij werden opgebouwd. Zó mag dat werken. 

Vóór vertrek schreef ik, dat we allemaal deel hebben aan deze reis. Dan betekent dan ook, dat door uit te reiken naar broers en zussen in een ver buitenland, onze gemeente wordt opgebouwd. Geniet daarvan, terwijl je kijkt naar een korte samenvatting via deze link: https://goo.gl/5E9iJP 

 

Mooie dag!