Ik moet het kort houden vandaag, want over tien minuten moet ik al weer weg. Dat wordt een nieuw record in het schrijven van de EVERYDAY! :-)

Het is enorm leuk hier in San Diego. Ook ben ik weer stomverbaasd over iets en ik wil jullie er mee aanmoedigen, voor vandaag. Ik had mijn hart ertoe gezet, om niet alleen te preken op de conferentie, maar ook de kerk te helpen. Wij hebben een paar dingen geleerd de afgelopen jaren in Jong en Vrij, specifiek rond kerk zijn in de genade. En dat willen ze hier ook zijn.

Maar ik weet ook dat het zoveel makkelijker is, om drie toppreken af te leveren, klopje op je schouders te krijgen en verder lekker van de zon te genieten. Me niet te bemoeien met de uitdagingen en problemen. Door de glorie in de preken is iedereen toch weer even ondersteboven van de Heer, dus iedereen is allang weer even blij. Ja, toch?

Maar ik had mijn hart ertoe gezet, werkelijk te willen helpen. Bereid om alles wat wij hebben ontvangen door te geven, ook als dat betekent dat ik drie dagen aan één stuk met mensen in gesprek ben. Dan maar geen steak of garnalen tussendoor. (Komt daarna wel weer ;-)

En ja hoor, met die houding, krijg ik dus de één na de ander voor me. Hemels georkestreerd. De juiste mensen. En ik heb na een nachtje slapen over alle dingen, ook al zicht op hoe het aangepakt zou kunnen worden.

Waar ik zo verbaasd over ben is niet alleen dat wij werkelijk heersen met ons hart, maar dat ik juist VOL LEVEN zit hiervan. Even tussendoor: ik heb nog één minuut.

Om weer terug naar huis te willen, daar hoef ik mijn hart niet toe te zetten. Maar er is zoveel meer waarin wij kunnen gaan heersen door ons iets ‘gezonds’ voor te nemen. En dat gaan ons zelf veel meer lol en leven opleveren! Neem jij je vandaag voor iets tegen iemand te zeggen wat die ander werkelijk tot zegen is? Kan vanochtend in de kerk. Kan via Facebook. Zet je hart ertoe, dat je die ander echt wil raken met de liefde van God de Vader. Drie keer raden waar jij dan zelf mee geraakt wordt?

Tot morgen!