imageIk wilde eigenlijk schrijven over de komende Kerst. Over het mogelijk missen van geliefden daarbij. En hoe de Heer elke lege plek wil opvullen. Niet door troost te geven, maar door Zelf die lege plek in te nemen. Dát is ware troost.

Daarom wordt de Geest ook Trooster genoemd: Hij schenkt geen glaasjes troost-gevoel. Hij vervangt Jezus’ aanwezigheid.

Mooie gedachte, maar toen sprak de Heer.

Ik had net bedacht dat dit al weer EVERYDAY 105 is. ‘Lees eens Psalm 105’, zei de Heer in mijn hart. Okay. Lezen…lezen….En ineens bij vers 16: heh, dit gaat over de slavernij in Egypte? Dan gaat vers 15 ook daarover:

Psalm 105:15  ‘Raak mijn gezalfden niet aan, doe mijn profeten geen kwaad.’

Stel je eens voor: Een volk. Een stelletje ongeregeld wat maar niet wilde geloven. Hopeloos! Gedrag waar kinderen van vier zich nog voor schamen. Stronteigenwijs. Na elke correctie niets geleerd en vrolijk verder op de oude manier.

Als dit een taakomschrijving was, zijn er ook vandaag de dag best wat mensen die kunnen solliciteren. :-) Wat moet ik doen? Gewoon jezelf zijn! ;-)  

Maar God kijkt héél anders! Ondanks dat de slavernij van Egypte onder alle omstandigheden uit hun poriën kwam, zag God gezalfden en profeten! Dát is nog eens iemand ‘niet naar het vlees kennen’!

Ze kwamen later alsnog in de problemen omdat ze weigerden zichzelf niet naar het vlees te kennen. Ze zeiden eigenlijk: God, U ziet het verkeerd.

Is het niet zoveel met jou? Vind je jezelf stiekem een loser? Of voel je je zielig?

God heeft jou uitgekozen (gezalfd). Hij ziet jou als iemand die Zijn woorden kan spreken (profeteren)! WAUW!

Ik blijf volhouden: Je kunt het maar beter met Hem eens zijn! :-)

Tot morgen!