Altijd als ik naar het buitenland ga om te bedienen, denk ik aan Israël.

Ik wil niet dat door plezier of succes in enig ander land mijn liefde voor Israël bekoelt. Dat moet ik misschien even uitleggen.

Ik probeer mijn hart altijd ‘in lijn’ met dat van Jezus te houden. En Zijn hart gaat sterk uit naar -mensen in- Israël. Het Evangelie is daar vandaan de wereld in gegaan. En het moet ook weer terug naar Jeruzalem. (Lees anders Romeinen 9-11 even).

Ook binnen onze gemeente krijgt Israël prioriteit. Dat is waarschijnlijk niet altijd te merken. Maar elke maand gaat minstens een tiende van onze tienden naar Israël. Anders gezegd: Ons allereerste geven is altijd aan Israël. Dus ook van jouw geven gaat er een stukje naar Israël.

Waarom?

Vanwege deze tekst:

Romeinen 15:26 // Want de gemeenten van Macedonie en Achaje hebben besloten een collecte te houden voor de armen onder de heiligen te Jeruzalem. Ze hebben daartoe vrijwillig besloten, maar ze staan dan ook bij hen in de schuld. Immers, omdat de heidenen deel hebben gekregen aan wat de heiligen in Jeruzalem in geestelijk opzicht geschonken hebben, zijn ze ertoe verplicht hen bij te staan in materiële zaken.

Wij geven aan een Messiaanse gemeente in Jeruzalem. Aan holocaust slachtoffers die geen familie hebben om voor ze te zorgen. En wij sponsoren de verspreiding van het Evangelie van genade. (preken Pastor Prince zijn daar op tv).

Mooi hè? Ik word daar blij van! Nog mooier als we er ook gebed bij voegen! Proberen te voelen wat het hart van Jezus daar in is!

Bid ook voor Zwitserland.

Wel geestelijk graag. Vooral als je de bergen opdracht wilt geven zich in zee te storten! ;-)

Tot morgen!

Comment