Gisteravond kwamen we samen met de jongeren die deze zomer naar Albanië gaan. Onder leiding van Menno en Annedien gaat een team van 12 in juli op reis. Wat was ik onder de indruk van de power die ik gisteravond bij elkaar zag!

Stel je dit voor: een team van Jong en Vrij gaat naar het ooit meest gesloten land van Europa om de grootste vrijheid ever te proclameren. Het volk dat van haar leiders hoorde “dit is officieel een atheïstisch land” gaat deze zomer horen dat haar Schepper alle mensen van Albanië lief heeft!

Over dit team geloof ik, dat ze door Heer Zelf zijn uitgezocht om voorop te gaan. Zijn ze daarmee ‘beter’ of ‘meer’ dan iemand anders in de gemeente? Nee, tuurlijk niet. Ze hebben echter wel een andere plek. 

Grappig genoeg is de uitdaging bij deze plek heel specifiek - en past deze bij de thema’s waar we de afgelopen tijd mee bezig zijn. De gemeente in Albanië doet het allemaal wat anders dan dat wij gewend zijn. Ze geloven vol in het volbrachte werk van Jezus, maar hanteren een aantal kaders en regels die wij niet direct herkennen. Mooie oefening dus voor ons Albanië-team om te wandelen in nederigheid. Wanneer we ergens gaan bedienen, komen we (het zit al in het woord) om te dienen. “U mag het zeggen,” is dan onze houding. Ook als de lokale pastors het graag anders willen dan wij gewend zijn. 

Bedienen in een wat lastiger land als Albanië vraagt ook oefenen in ‘kijken naar je leiders’. Waar de situatie op straat soms wat anders is dan we gewend zijn, mogen deze jongeren leren focussen op de leiders die de Heer ook voor hun veiligheid heeft aangesteld. 

Leuk he? Missie als middel om te leren hoe Jezus het doet.

Mooie dag!