Enkele jaren geleden was ik in Indonesië, toen het eiland Java getroffen werd door grote overstromingen. Na aankomst op de luchthaven van Jakarta reisden we per bus over de snelweg naar het oosten. De snelweg ligt wat hoger dan de omliggende wijken: bij overstromingen moet het verkeer rond de miljoenenstad dóór kunnen. 

Vanuit onze aangenaam gekoelde touringcar zagen we, hoe mensen uit de sloppenwijken in de omgeving van de snelweg naar hoger gelegen asfalt getrokken waren. Met wat ze maar konden dragen, bouwden hele gezinnen tijdelijke onderkomens: tenten van plastic zeil en golfplaten op de vluchtstrook, terwijl het verkeer op de rijstroken daarnaast voortraasde. 

Ademloos keken we toe, hoe moeders een potje kookten, vaders met de buurman een sigaretje rookten, kinderen speelden en baby’s gezoogd werden - allemaal op de twee-en-een-halve meter tussen de vangrail en de doorgetrokken witte streep. De gespannen sfeer in de bus, van grote mannen die diep onder de indruk zijn van zoveel ellende, werd uiteindelijk gebroken door één van mijn reisgenoten die verzuchtte: “Die nemen de term vluchtstrook wel héél letterlijk…” 

Ook in Nederland spreek ik mensen die het water naar de lippen is gestegen - zij het meestal figuurlijk. Ik geloof dat de gemeente die rol van vluchtstrook mag vervullen. Wanneer het verkeer voorbij raast - en jij niet verder kunt. Wanneer je om welke reden dan ook huis en haard hebt moeten verlaten. Wanneer je ‘laag’ bent komen te zitten en zoekt naar een veilige plek op hoogte. 

De gemeente is die plek: voor jou én voor mensen in nood om ons heen. Redding is beschikbaar, omdat Jezus ons samen op hoogte tilt: boven het ‘water’ van alle veroordeling uit! 

Goed nieuws: in de gemeente geen langsrazende trucks en auto’s, maar de veilige rust van Jezus’ tent waar jij veilig bent! 

Herken je jezelf in zo’n vlucht-verhaal? Welkom in de gemeente, iedere zondag! Ken je mensen die redding nodig hebben? Aarzel niet om ze vandaag al uit te nodigen voor de samenkomst zondag!