We zijn behoorlijk zaken aan het doen hier in Albanië. Een gemeente maakt een geestelijke groeispurt door,  met leiders worden meters gemaakt. 

Eén van de jongeren in ons team kreeg een mooi beeld terwijl ze net voor de reis mediteerde op deze trip. Ze had net met Vader besproken, dat ze eigenlijk niet zoveel wist van Albanië. “Laat U me maar zien wat u voor dit land hebt, Vader,” had ze gezegd.

Vader liet haar vervolgens de vlag van Albanië zien - ahem, wist zij veel: dat ontdekte ze pas op de eerste missie-dag toen mijn Annemarie een megataart in vlag-vorm voor haar verjaardag kreeg! 

Op deze vlag staat prominent een tweekoppige adelaar. Volgens Wikipedia staat het rode vlak van de vlag voor moed en kracht. Wij weten inmiddels beter… Alleen het bloed van Jezus gaat dit volk, dit land redding brengen. De adelaar? Dat is een vogel die optimaal gebruik maakt van de wind onder zijn vleugels. Wanneer de wind eronder komt, vliegt hij zonder inspanning. 

Eén van ons vroeg zich nog af: Wat moeten wij hier nu, als Nederlanders. Daar had Vader ook een mooi antwoord op: Wat denk je dat er gebeurt, wanneer het meest gesloten land in Europa het meest ‘open’ land gaat ontmoeten? Zegen voor beiden! 

Van die zegen ontvang ik volop deze dagen. Wat een eer, om met zo'n team op pad te zijn!

Voorlopig is dit mijn laatste Everyday. Ook de dames die deze dagelijkse blog plaatsen, gaan genieten van de zomerstop. Mag ik ze bij deze even eren? Wat heerlijk dat ze zoveel mensen dagelijks bedienen met een verse bemoediging! Dank jullie wel! 

Geniet van je zomer, dat doen wij ook nog even in warm Albanië!