Tijdens de zomerstop lees je tot 20 augustus een selectie van eerder verschenen Everydays.

Amber zit op blokfluitles. Maar dat is slechts bedoeld als opstapje naar een echt instrument. ;-) Het is nu eenmaal zo, als je gitaar o.i.d. wil spelen, ze je eerst op blokfluitles sturen. Dat is de reden dat ik geen piano kan spelen. Dat wilde ik vroeger leren, maar ik heb geweigerd een blokfluit aan te raken.

Bij Amber begon het ook met een gitaar. Maar inmiddels wil ze viool spelen. Ik opperde voorzichtig dat je daar wel héél veel gevoel voor moest hebben. Misschien eens vragen of dat zo is? Ik bedoelde aan haar muzieklerares, maar Amber zei meteen: Moet ik dan naar de dokter? J

Ik zou het prachtig vinden als ze ooit viool zou spelen. Samen met de cello doen die instrumenten mij denken aan de Joden. Rond Pinksteren denk ik ook altijd aan deze tekst:  

Ezechiel 37:4Toen zeide Hij tot mij: Profeteer over deze beenderen en zeg tot hen: gij dorre beenderen, hoort het woord des HEREN. 5Zo spreekt de Here HERE tot deze beenderen: Zie, Ik breng geest in u, en gij zult herleven.

Eigenlijk moet je vers 1 tot 14 eens lezen, als de oplaaiende Jodenhaat jou ook raakt of als je net als ik eerbiedige interesse hebt voor wat er door de holocaust is gebeurd. Als ik daar stemmige vioolmuziek bij hoor dan heb ik moeite om niet te huilen.

De profetie erkent de ellende, maar stijgt van daaruit absoluut op in hoop:

Ezechiel 37:21 Zo zegt de Here HERE: zie, Ik haal de Israelieten weg uit de volken naar wier gebied zij gegaan zijn; Ik zal hen van alle kanten bijeenverzamelen en hen naar hun land brengen.. 

Hoezo profetische tijden? Enige tijd geleden was ik weer in Israel, in de gemeente Adonai Roi van Pastor Avi. Ik hoop daar altijd een gevoelige snaar te raken met de heerlijke strijkstok van genade…

Tot morgen!