Al dagenlang zoemt het door het huis: vandaag stemmen! Bijzonder ook: zoon van 18 mag voor het eerst zijn stem uitbrengen. Hij was er nog niet helemaal uit. Enkele weken geleden betwijfelde hij nog of hij wel zou gaan stemmen - waarom, als je ’t toch niet weet? 

Daar moest mijn lieve moeder zich even mee bemoeien: stemmen, dat heurt. Toppunt van vertederend: moeder van 83 die zoonlief een lesje ‘verkiezingsprogramma’s interpreteren’ geeft. Met oma aan de keukentafel - leuker dan maatschappijleer ooit was :) Fijn detail: oma legde ook even uit wat voorkeursstemmen waren - je moet immers wel op de juiste kandidaat stemmen! 

Dat laatste deed wel even de discussie oplaaien: dan moet ‘mijn’ kandidaat wél op een verkiesbare plaats staan… Natuurlijk: je zult je stem maar geven aan iemand die uiteindelijk niet verkozen wordt… je gaat toch niet op een loser stemmen? Toch maar even een aanvullend lesje ‘staatsrecht’ aan gewijd… 

Bijzonder: dat laatste was precies wat Jezus voor ons deed. Romeinen 5:6 laat dit zien: Toen wij nog hulpeloos waren is Christus immers voor ons, die op dat moment nog schuldig waren, gestorven. ‘Hulpeloos’ in dit vers wordt wel vertaald als ‘onmachtig, namelijk om onszelf te verlossen’ (kanttekeningen bij de Statenvertaling). 

Dát is de essentie van het Evangelie van Genade: Jezus kwam niet om mensen die door hun daden al op de eerste plaats stonden, een tandje beter te maken. Hij kocht en betaalde hoop voor de hopeloze, vrijspraak voor de schuldige, leven in plaats van dood! God laat ons hierin Zijn onvoorwaardelijke liefde zien: God bewees ons Zijn liefde doordat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren (vers 8). 

Van een onverkiesbare plaats voor altijd in het pluche - niet van een stoel in het parlement, maar op een lieflijke plek aan de zijde van Koning (Psalm 16). 

Mooie dag!