Mijn vergelijking van de gemeente met een goed belegde pizza in de Everyday van gisteren moest ik hier-en-daar uitleggen. Tsja, als je pizza bianco gewend bent, kan de ontmoeting met een rijk belegde salmone een verrassing zijn. Fijn als jij ook beeld hebt bij mijn vergelijking. Loop je vast op zoveel culinair geweld, werkt ie niet voor jou? Geen probleem, vergeet ‘m snel!

Jezus hield van vergelijkingen. Zijn onderwijs stond vol van beeldspraak: de gelijkenissen zijn complete verhalen - die we kunnen vertellen en interpreteren alsof ze ‘echt’ gebeurd zijn: denk maar aan het verhaal dat wij kennen als de ‘verloren zoon’ in Lucas 15. 

Het zal Hem ook zijn overkomen: dat mensen zijn vergelijkingen of gelijkenissen niet helemaal begrepen. De benaming van het verhaal uit Lucas 15 lijkt daar een beetje op te duiden. De geschiedenis lijkt te gaan over de zoon, die het vermogen van de vader er in snel tempo doorheen jaagt. Vandaar ook de Engelse benaming the prodigal son - de verkwistende zoon. 

De essentie van het verhaal is echter gelegen in het hart van de vader - uiteraard het beeld van God, in Jezus ook onze Vader. Terwijl Hij weet van ons dwalen en onze onhandigheid, staat Hij op de uitkijk om ons thuis te ontvangen. Hij rent zelfs op ons toe en organiseert een groot feest om de thuiskomst te vieren. Zijn liefde gaat zó ver dat Hij ons als kinderen aanneemt, onze waardigheid en autoriteit herstelt. 

Niet voor niets wordt dit verhaal door mensen die de boodschap van genade ontdekken wel eens the Prodigal God genoemd: de geschiedenis van een liefdevolle Vader, die Zijn genade en gunst ‘verkwistend’ over Zijn kinderen uitstort. 

Werkt deze gelijkenis voor jou? Beter dan pizza? Mediteer dan vandaag op Zijn liefde zonder voorwaarden, Zijn aanvaarding zonder grens. 

Mooie dag!

Hulp nodig bij je meditatie? Luister naar ‘Restore’ van New Creation Church via https://youtu.be/VvoRjEKS6Ok