Het is al weer even geleden dat we met een team in één van de penitentiaire inrichtingen waren. In deze gevangenis verblijven meisjes en vrouwen. Enkele keren per jaar mogen we met een team een samenkomst verzorgen. 

Een paar weken geleden ontvingen we een brief van één van de meiden die we de vorige keren ontmoet hebben. Ze vertelt over de impact die de vorige samenkomst op de meiden gehad heeft. “Misschien zie je het niet zo direct,” schrijft ze, “want er wordt dan volop gekletst, maar het getuigenis was pakkend en raak - en voor veel meiden zo herkenbaar. Gods kracht was duidelijk aanwezig! Ook voor de dames die niet geloven of naar de kerk gaan.” 

Deze stoere vrouw heeft in de gevangenis inmiddels een groep gevormd waar dames hun levensvragen mogen stellen. Ook achter dichte deuren gaat Vaders werk door! 

Voor de mensen in de gevangenis zijn de spreekwoordelijke tralies heel tastbaar. Ze hoeven maar te proberen een deur te openen en weten: dat gaat ‘m niet worden. Je hoort dan ook van mensen die na hun vrijlating nog lange tijd problemen ervaren. Psychiaters leggen wel uit, dat het systeem van ‘straf’ zoals we dat in Nederland kennen, geen echte verandering in het leven van deze gedetineerden kan brengen. 

“Iemand straffen is geen oplossing voor de zonde”, zeggen ze eigenlijk. Wat ben ik dankbaar dat de straf voor mijn misstappen, mijn tekorten is gedragen door iemand anders - een Onschuldige nog wel. Dát geeft mij de kans om écht te veranderen. Niet omdat ik het beter moet doen dan gisteren, maar omdat ik als vrij man in staat word gesteld een volledig nieuw leven te leiden, zonder tralies, zonder sloten op de deur!

Tip: Mediteer vandaag op deze woorden: 

God heeft hem die de zonde niet kende voor ons één gemaakt met de zonde, zodat wij door hem rechtvaardig voor God konden worden. (2 Korintiërs 5:21)