Wat een grappige uitspraak eigenlijk? Als de sluier van een bruid wordt opgetild, zie je haar zonder beperkingen in al haar glorie. Haar ogen, haar stralen. En de weg naar haar lippen is open. ;-) Dat is, zoals je begrijpt, het perspectief van de bruidegom.

In de geestelijke wereld is het eigenlijk andersom. De bruidegom gelooft al wel dat de bruid mooi is. Maar door de sluier heeft de bruid een raar idee gekregen van het uiterlijk van haar bruidegom? Moet ze trouwen met een chagrijnige oude man die haar nog straft?!?

Gelukkig niet! Anyway, ik wilde een tipje van de sluier optillen van de preek van vandaag, toen ik werd afgeleid door dat gezegde.

Ik ga de volgende tekst vandaag niet projecteren, maar hij geeft wel weer wat God wil. Let op:  

John 5:26Want gelijk de Vader leven heeft in Zichzelf, heeft Hij ook de Zoon gegeven leven te hebben in Zichzelf.

Wij leven vaak nog aards leven. Terwijl we nu ook zonen en dochters zijn?! God wil dat we hemels leven genieten. Dat bijzonder gezegende leven vol liefde komt uit het ‘Zichzelf’ van God, Jezus heeft het in Zichzelf en jij moet het ontvangen in je ‘mijzelf’.

Kom vandaag ontdekken hoe!

Je leert afrekenen met al je zorgen. Je leert loslaten in de zin van overlaten aan Jezus. En bovenal gaan we naar een heel nieuw level van leven in vertrouwen op Jezus.

Tot straks en anders tot morgen!