Everyday.jpg

Toen de jongen, die wij in het Nederlands de verloren zoon noemen, thuiskwam, vond hij geen andere vader dan hij had achtergelaten. In het verhaal van Jezus in Lucas 15 lezen we, dat de vader hem ontvangt met dezelfde generositeit waarmee hij destijds de helft van zijn vermogen aan zijn zoon had meegegeven. 

De vader geeft hem bij thuiskomst, opmerkelijk genoeg, precies die zaken waarnaar hij in de grote wijde wereld zo op zoek was. Eten -in overvloed-,  erkenning, een liefdevolle omarming, feest, het is er allemaal. 

Beetje gekke naam hebben wij aan deze gelijkenis gegeven. De verkwistende zoon, zeggen de Engelsen zelfs.  Toch speelt niet deze jongen de hoofdrol in Jezus’ verhaal. De schijnwerpers zijn gericht op de vader. Een beeld van de Vader die Jezus bekend kwam maken. Misschien moeten we besluiten het verhaal vanaf nu De Royale Vader te noemen. Verkwistend bijna, in hoe hij zijn genade en liefde over zijn zoon uitstort. 

De Vader is niet veranderd, ook niet wanneer jij vandaag thuis komt. Je vindt bij thuiskomst Zijn overvloed van genade en Zijn gave van rechtvaardigheid (Romeinen 7:17). Hij wijst je op het offer dat gebracht is door die andere Zoon, die Zijn leven verloor om het jou te geven. Vader verzekert je van jouw kindschap: je bent Zijn zoon, Zijn dochter. 

Nee, het probleem was in het verhaal van Jezus niet de vader. De verandering begon, toen de zoon tot de ontdekking kwam dat hij zoon was. Vandaag mag je thuis komen en opnieuw ontdekken, dat jij in de eerste plaats Zijn geliefde kind bent.

Dat wordt genieten. Vader richt een feest voor je aan. Hij geeft je die zaken, waar je zo naar op zoek was. De verlangens van je hart, zagen we gisteren. Hij kent ze, Hij vervult ze. Aan Hem zal ’t niet liggen! 

Mooie dag!