Superdankbaar ben ik. Als pastor voor ministry en mission is een uitvoerend team aan mij toevertrouwd. Heldinnen zijn het. Zij voeren alle praktische zaken uit die te maken hebben met het bewegen als gemeente richting andere gemeentes, vaak in andere landen. Ik ben blij met alle praktische teams in de gemeente, maar deze dames koester ik. 

Hun inzet is erop gericht mij ‘uit de wind’ te houden. Hoe lief is dat! Moest ik een beetje aan wennen: als je jarenlang tickets hebt geboekt, bussen hebt georganiseerd en conferenties hebt geregeld, is het zo’n tweede natuur. “Ik doe ’t wel even” is dan snel geroepen. Niet handig, want ik ben aangenomen om juist andere dingen te doen. Dat weten deze ladies al, dus hoor ik regelmatig een liefdevol “zal ik dat maar even doen…?” 

Wat we samen leren - en dat is voor iedereen die zich praktisch inzet in de gemeente - is kostbaar. Recente les? Hoe scheef wij ook soms langs het doel schieten: Jezus gaat voor ons uit en zorgt ervoor dat Zijn doelen maximaal bereikt worden. Hij bereidt vol liefde voor, wat ons niet lukt. Hij brengt ons te binnen wat voor ‘nu’ is en laat ons rusten over wat kan wachten. 

Tijd om even op Hem af te stemmen is kostbaar. Ook wanneer dat lijkt te leiden tot ‘vertraging’, is het altijd slimmer besteed dan ‘nog iets harder rennen’. Het eerste wat Hij zegt is altijd: “Vrede” - dus geen veroordeling, wanneer het (weer) niet lukt, maar Zijn Shalom in alle taken. 

Wanneer we Zijn stem horen, is er ook scherpte, zijn er slimme keuzes, de juiste interventies op onverwachte momenten. Het befaamde ‘right place, right time’ besef. 

Leuk, zulke lessen in een praktisch team. Ze werken. Ook op school, thuis of op je werk :) 

Mooie dag!