Deze week vertelde een mevrouw met wie ik zaken deed dat ze volgende week een paar dagen naar Israël gaat. Gewoon, op familiebezoek. "Aaaah… wat heerlijk", was mijn reactie - ze keek wat verbaasd, ik ken haar familie niet eens :) 

Natuurlijk bedoelde ik dat prachtige land, de plek die Vader op aarde heeft uitgekozen om Zijn plan met Zijn geliefde volk en met de wereld te ontvouwen. 

Een mooi gebied om zeker te bezoeken wanneer je in Israël bent, is het meer van Galilea. Natuurlijk één van de regio’s waar Jezus lang verbleef, veel van zijn wonderen deed en de principes van het Koninkrijk met zijn volgelingen deelde in (wat wij nu noemen) de Bergrede. Het meer van Galilea is echter ook een prachtige streek om gewoon te genieten van de omgeving, van het landschap, de vissen en de vogels. 

Bijzonder aan dit meer is dat de rivier de Jordaan er als het ware ‘doorheen’ loopt. De rivier krijgt zijn water uit het Hermongebergte en stroomt na het meer door naar de Dode Zee. Het verschil tussen het meer van Galilea vol vissen en planten en de letterlijk dode zee is enorm. In dit laag gelegen meer groeit niets: het zoutgehalte maakt leven onmogelijk. 

Gaaf beeld van ons leven. Waar het water niet alleen naar binnen stroomt, maar ook zijn weg naar buiten vindt, daar is stroming, daar is leven. Zo merken we dat ook in de gemeente. 

Vandaag reist het team dat 12 dagen in Brazilië is geweest terug naar Nederland. Afgelopen week had ik ze al even aan de telefoon. Reken maar dat ’t gestroomd heeft! We zegenen hen met een voorspoedige reis!

Ook bij jou mag het stromen vandaag. In je goede woorden voor mensen om je heen, in gebed voor wat Vader je te binnen brengt. 

Wordt je leven levendig van!