In Lukas 6:37 zegt de Here Jezus iets opmerkelijks: ‘Oordeel niet en je zult niet geoordeeld worden; veroordeel niet en je zult niet veroordeeld worden; laat los en je zult losgelaten worden.’ Dat is nogal wat. Hebben wij zoveel invloed op onze vrijheid? Blijkbaar wel.

God wil ons graag terug hebben in de hartsgesteldheid die we hadden voordat de zonde in de wereld kwam. Adam en Eva waren toen in staat om goed en kwaad te onderscheiden zonder het te kennen. Heel simpel: God is goed en de duivel slecht. Maar in hun eigen hart ervoeren ze alleen de goedheid van God. Het kwaad bleef er buiten.

Sinds de zondeval is dat drastisch veranderd. Door de valstrik van de duivel hebben we nu collectief te maken met het kennen van goed en kwaad. Dat heeft onder meer tot gevolg dat we onszelf allemaal in staat achten recht te spreken. De hele dag door beoordelen we onszelf en anderen en dat vinden we de gewoonste zaak van de wereld.

Je hart wil ten diepste loskomen van dit desastreuse patroon, maar heeft daar moeite mee. Gelukkig kun jij je hart daarbij helpen, want Jezus is daar de hoofdbewoner geworden. Als je de neiging opmerkt om jezelf of een ander te (ver)oordelen, wil Hij je helpen om daar Zijn hemelse weg in te gaan.

Wat doe je als Gods Geest je van binnen zo’n oordeel alert geeft? Dan spreek je jezelf Koninklijk toe en zegt: ‘Ik laat mijn behoefte om mezelf of de ander te oordelen nu los. Ik zie mezelf en anderen door Gods ogen van liefde.’ Op het moment dat je het loslaat, ontdek je wat Jezus je belooft: dat het oordeel jou ook loslaat. Drie keer raden wie jou dan nóg steviger kan vasthouden…

Mediteer vandaag op:
Ik ben geen rechter. Ik hoef niet de gedachten en acties van anderen te beoordelen. God is rechter, rechtvaardig en vol liefde.