De meeste zaken die ik uit Oost-Europa geïmporteerd heb in ons gezin zijn met vreugde ontvangen: de stoofpotten, de gewoonte om (ook) ’s ochtends en ’s middags warm te eten, noem maar op. Eén onderdeel heeft het niet gehaald. 

Vanaf het moment dat Annemarie kennismaakte met de Oost-Europese oplossing voor snotneusjes bij baby’s, heeft zij categorisch geweigerd deze óóit toe te laten in ons huis. Wat is namelijk de techniek? Met de stofzuiger wordt het snot uit het babyneusje gezogen. Wees gerust, tussen stofzuiger en neusje zit een klein opzetstukje dat voorkomt dat babylief met 1500 watt in de zuigmond verdwijnt. 

Afgelopen nacht had ik graag mijn toevlucht genomen tot deze wat luidruchtige, maar effectieve oplossing. Kleine Anna werd namelijk wakker gehouden door grote klodders in haar neus. Dat was niet leuk voor haar… noch voor haar papa. Hoewel ik het snot had weggestuurd in Jezus’ naam (hoorde ik daar een snotdemon uitdagend “Waar blijf je nou met je stofzuiger???” kraaien?), mijn slaap wilde niet terugkomen. 

Of het door het, nu letterlijk te nemen, gepruttel kwam, of het de geur van de halve ui was (ja, Annemarie nam haar toevlucht tot echte Nederlandse huismiddeltjes)… mijn gedachten begonnen te draaien in slapeloze rondjes. Er was iets met werk, er was iets van gemeente, oja en iets in de familie…

Wat had ik graag een stofzuiger bij de hand gehad, zo’n heel sterke met een fluisterstille motor, om deze onbehulpzame carrousel in één veeg op te zuigen. Nee, van de geur van een stevig formaat ui gingen deze gedachten niet op de loop.

Stilletjes herhaalde ik de woorden van pastor Marcel: “De perfectie liefde van de Vader mag huishouden in mijn hart en mijn gedachten…” 

Zo… dat ruimt op: beter dan de beste stofzuiger. Voorjaarsschoonmaak? Laat maar komen, al is ’t midden in de nacht! 

Al geluisterd naar de preek ‘Liefde die vol maakt’? Je vindt deze in de app (startscherm > unstoppable > nummer 6) of via deze link.