De kerk neemt één dag om de stilte van het graf - de tijd tussen de kruisdood van Jezus en Zijn opstanding op Paasmorgen te gedenken. Deze zaterdag voor Pasen heet ‘stille zaterdag’. ‘Stil’ omdat wereld stil is geworden bij het lege kruis. Jezus heeft Zijn leven afgelegd, is in een graf gelegd… de schepping lijkt haar adem in te houden.

Door Jezus’ onvoorwaardelijke gehoorzaamheid aan de Vader, werd de plaatsruil ingezet: deze dood hoefden wij niet te sterven, onze straf werd door een Onschuldige gedragen. 

Vandaag mediteer ik op hoe Jezus die weg ging. In nederigheid van hart. Hij zei het zelf: “Leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart” (Matheus 11:29) en liet het ons in Zijn leven en sterven zien. Op deze momenten kan ik ook de verwarring van zijn volgelingen, tweeduizend jaar geleden begrijpen: ja, maar Meester… dit gaat niet goed, dit gaat écht richting de dood en het graf… wat is dit???

Het helpt mij, om Vaders liefde zó toe te laten dat mijn hart zich in gehoorzaamheid voegt naar Zijn leiding. Hij heeft altijd het beste met mij voor. Begrijp ik de weg niet? Dat doet niets af aan Zijn liefde. Lijkt het allemaal ‘mis’ te gaan? Hij is erbij en zorgt voor mij. Ik mag me toevertrouwen aan Zijn plan - want dat is een plan van liefde. Zó zie ik genade en goedheid stromen in mijn leven. 

Een hele zaterdag om daarop te mediteren. Hoor je me niet? Ik ben er stil van.