Deze week was ik in Rotterdam. Iets zegt me, dat ik daar de komende maanden meer tijd ga doorbrengen. Niks erg! Ik heb goede herinneringen aan de tijd dat ik in Rotterdam woonde en door familie uit die stad, was mijn jeugd met een forse dosis Rotterdamse “natte tee” doorspekt. 

Overigens best bijzonder, dat ik even in Rotterdam was met mijn lief. Ons leven verloopt deze week behoorlijk turbulent. Werkzaamheden buiten de gemeente, bijzondere situaties in en om ons huis en in het leven van mensen die ons lief zijn en een heuse najaarsverkoudheid – die overigens door Jezus volledig gedragen is en mij dus snel met rust zal laten. 

In dat alles werden we, zonder dat we over al deze dingen veel gedeeld hadden, volop bemoedigd door lieverds uit de gemeente. Precies op tijd meldde zich iemand met een woord voor onze situatie - raak. Net toen ik bedacht had, dat een man met een verkoudheid toch wel zielig is, arriveerde een appje met waarheid voor mij. Zo kan ik nog even doorgaan.  

In Rotterdam liep ik langs de Hogeschool voor de Kunsten, waar ik de foto boven deze Everyday maakte. Iemand had bedacht de “bricks”, de stenen in de muur, eens flink te laten opvallen. 

Vandaag maak ik ook zo’n foto, maar dan met woorden. Ik zie al die plaatsen waar jij deze week samen met Jezus een levende steen geweest bent (1 Petrus 2:5). Ik zie die plaatsen oplichten in jouw omgeving. Je bent tot zegen geweest voor je gezin, je bent actief geweest in je kring of gemeente, je hebt iemand in je buurt ’s flink aan ’t lachen gemaakt, vul maar in… Ik spreek hemelse uitwerking uit over de plaatsen waar jij als levende steen licht verspreidt. Dat gaat mooier en mooier worden. Een kunstwerk van Jezus zelf!

Tot morgen!