seatbelts.jpg

“We raden u aan uw stoelriemen vast te laten…” zegt de vriendelijke juffrouw altijd wanneer het vliegtuig op hoogte is gekomen. Dat is grappig: keihard bewegen, terwijl je stevig vast zit.

Ik maakte al eerder grappen over het bijna profetisch karakter van de Everydays. Zoiets van: wil je weten wat er morgen met de schrijvende pastor gebeurt? Lees de Everyday van eergisteren! :) Het thema ‘beweging’ stond wel ineens prominent op de kaart. Een beetje onverwacht? Ja, dat wel. Even snel teruglezen wat ik daarover zaterdag schreef! Zie ik de bedoeling nog niet helemaal? Ahum, ook dat was al beschreven. 

Nu word ik nog wel eens onrustig van tijden van beweging. Een beetje alsof je tussen de bochten van de achtbaan nog tijd hebt om na te denken. Soms probeert die onrust zelfs van mijn nachtrust te nemen. Ik denk dan niet zoveel te hebben aan een eerder opgeschreven geloofsstatement. Wat wel helpt? 

Een oud en probaat hulpmiddel. Meditatie. Niet direct afhaken nu, let op! Wanneer je piekert over je omstandigheden, ben je eigenlijk bezig te mediteren op alles wat er gebeurt (het zichtbare). Dat werkt: je kan er buitengewoon van onder de indruk raken. Helpen doet ’t niet echt: noch de omstandigheden noch jouw hart veranderen er door… Veel behulpzamer is het te mediteren op wat Vader over jouw omstandigheden zegt.

Misschien ben je niet zo’n bijbeltijger en heb je op die piekermomenten geen tekst paraat. Tip: schrijf enkele van de mooiste verzen op en leg die op je nachtkastje. Andere tip: pak je trouw-, doop- of andere belangrijke tekst en leer die uit je hoofd voor deze tijden.

Voor vandaag deze alvast: Zeker: goedheid en genade volgen mij, alle dagen van mijn leven (Psalm 23:6) 

Meer dan genoeg voor een dag vol beweging!