Tijdens de zomerstop lees je tot 16 augustus een selectie van eerder verschenen Everydays. Dit is er een van pastor Paul van Laar.

Wanneer ik mij voorbereid op het spreken in een gemeente, worden mijn woorden voor die dienst vaak alvast ‘voorgebakken’ in ons persoonlijke leven.

Dat is in dit geval minder goed nieuws voor een aantal mensen dat dicht bij ons staat. Ze worden lastig gevallen door het befaamde stuk maand dat aan het eind van hun geld steeds overblijft. Eerst maar eens vastgesteld, dat dit onrecht is en dat Jezus zelf Voorziening is.  

Ik kauw de hele week al op het begrip “schuld”, dat hier wel heel letterlijk speelt – en niets te maken heeft met mijn Everyday van gisteren. Schuld doet zich voor in overdrachtelijke zin (ergens “schuld aan hebben”), maar ook in strikt letterlijke zin; in doekoes, euro’s of flappen – net waar je vandaan komt. Al deze vormen van schuld doen iets met relatie. Het beperkt mensen in hun vermogen te ontvangen. Tegelijkertijd lijkt schuld iets te zeggen over eigenwaarde. 

Vader houdt niet van schuld, in welke vorm dan ook. Precies om deze reden. Jij en ik zijn gemaakt om in relatie te leven (met Vader en met mensen om ons heen) en om te ontvangen van alles dat Hij voor ons heeft. 

Wanneer in de wet van Mozes gesproken wordt over schuld, dan wordt bepaald dat volledige vergoeding plus één vijfde moet worden betaald als genoegdoening (Numeri 5:7). Wat ben ik blij, dat Jezus voor mij de wet heeft vervuld: al mijn schuld – 120% vergoed. Herstel van relatie, herstel van wie we zijn. Heb jij nog te kampen met (letterlijke of figuurlijke) vormen van schuld? Dít is wat Vader voor jou heeft!

Een mooie zondag!