Het was op een familiefeestje. Ik had positie gekozen in het zonnetje. Een onbekend familielid had blijkbaar kennis gekregen van mijn ‘achtergrond’. 

Al jaren lid van een kerk, nu tot een conclusie gekomen die ze met mij wilde delen. “Ik heb al zó vaak gehoord dat God goed is, maar als dat verhaal dan verder gaat, komt het er altijd op neer, dat ik wel een keuze moet maken om naar Hem toe te gaan. Hij wacht altijd op mij, maar ik moet wél willen…”, vatte ze de theologie kort samen. 

Natuurlijk werd ik wat verdrietig van haar kernachtige omschrijving van wat ze dacht gehoord te hebben. Overigens een ‘leer’ die in meer religieuze kringen herkend zal worden - en even scherp: ook binnen onze gemeente spreek ik mensen die dit beeld van God hebben. 

Een beetje alsof het schaapje uit Lucas 15 zich netjes gecoiffeerd, blatend bij de toegang van de stal meldde… Niet voor niets vertelt Jezus hier aan het reli-establishment dat Hij, de Goede Herder, op zoek gaat naar wat verloren lijkt. 

Gelukkig horen we regelmatig terug van dat soort ‘schaapjes’. Vandaag een mailtje in mijn inbox van iemand die zich een jaar geleden aansloot bij Grace Home church in Budapest. Ik mag haar feedback na een teamavond van deze week met je delen: Ik ben zo blij dat God Grace Home gebruikt heeft om mijn leven zó te veranderen. Ik ben Zijn echte waarde gaan zien en wat is alles anders geworden sindsdien! Ik ben vrij geworden van de druk om altijd maar te voldoen aan alle verwachtingen. Zonder iets te forceren, maar gewoon mezelf toevertrouwend aan Vader. Dat ik aanvaard wat Hij zegt over mij. Zo eenvoudig én geweldig! Dank aan Jezus, dank aan de gemeente en haar leiders! Eer aan Hem, we zijn gezegend! 

Dit schaap heeft een goede dag!