Afgelopen week ‘vierden’ we de verjaardag van mijn oude tante. Zij is vorig jaar naar de hemel verhuisd, maar met de familie komen we op dit soort herinner-dagen graag bij elkaar. Dit jaar kwam dat zo uit op Goede Vrijdag. 

Tante is bijna een eeuw geleden aan de Engelse zuidkust opgegroeid. Een geaffecteerd accent hoorde erbij, wanneer ze tot op hoge leeftijd haar Engels ten beste gaf. Een aantal van haar oneliners zijn tot klassiekers geworden. 

Wanneer tante met alle kinderen en andere geliefden aan de grote tafel zat en een mooi hapje eten had genoten, kwam steevast het punt dat zij de handen ophief en keurig gearticuleerd liet weten dat ze genoeg had gegeten: “I am satisfied,” klonk het op die momenten. De eerste keer bij tante’s afwezigheid hier op aarde, kón het afgelopen vrijdag niet anders of wij, haar ‘nageslacht’ beaamden na het eten in koor “we are satisfied”

’s Avonds in bed peinsde ik hierover nog wat: hoe mooi dat we die gouden uitspraak dit jaar rond Pasen konden memoreren. Bij uitstek het moment waarop God - dankzij het offer van Jezus - tegen ons zegt: Ik ben tevredengesteld - tevreden met wat Jezus gedaan heeft - tevreden met jou. 

Die wetenschap maakt een einde aan al het menselijk pogen ‘bij God in de gunst te komen’. Voor wie dat nog zou willen proberen: dank Jezus, je BENT al in het centrum van Zijn gunst! Door wat Jezus heeft gedaan in jouw plaats is kan God zeggen I am satisfied

Toen Jezus onze schuld betaalde, was dat méér dan genoeg: Hij was niet zomaar een mens, maar de perfecte Zoon van God! Dat is de reden, dat Hij nu voorgoed Zijn plek op de troon heeft ingenomen (Hebreeën 10:12). Niets meer te doen. Satisfied.

Tip: mediteer vandaag op Hebreeën 10:14: Door deze ene offergave heeft Hij hen die zich door Hem laten heiligen, voorgoed tot volmaaktheid gebracht.