Everyday.jpg

Het was even slikken: in de aanloop naar de feestdagen realiseerden wij ons, dat dit de laatste keer zou worden dat we Kerst en Oud & Nieuw vierden in ons ‘oude’ huis. Voordat de eerste maand van het nieuwe jaar voorbij is, moet de inhoud van ons huis in een grote vrachtwagen gepakt zijn. 

Wanneer aan deze dagen zo'n speciaal tintje zit, doe je er wijs aan ze te beleven samen met de mensen die je dierbaar zijn, bedachten wij. Dat is redelijk gelukt: we werden bijna iedere dag verrast door vrienden en familie die met ons samen wilden vieren - soms met een nostalgisch ‘aaaah… voor de laatste keer’. 

Er is iets bijzonders aan ‘samen’. Iets ‘samen’ beleven, verbindt. Je doet een gemeenschappelijke ervaring op en bouwt daarmee aan vriendschap, maar ook aan cultuur. ‘Samen’ maakt ook sterk: de anderen geven steun en kunnen helpen bouwen wanneer dat nodig is. 

In een preek van pastor Prince hoorde ik afgelopen maand iets over de kracht van ‘samen’ in de eerste kerk. Hij daagde me uit eens in Handelingen na te zoeken hoe vaak woorden als ‘samen’ en ‘eensgezind’ gebruikt worden voor de manier waarop de jonge kerk zich ontwikkelde. Leuke oefening voor een donkere avond? 

Bijzonder om te lezen, dat vóór of rond veel belangrijke gebeurtenissen in de tijd van de eerste kerk, melding gemaakt wordt van ‘samen’. De preek van Petrus op de eerste Pinksterdag? Samen met de elf andere apostelen, verhief zijn stem en sprak de menigte toe (Handelingen 2:14). Opnieuw Petrus, die vertelt hoe de Geest op de heidenen neerdaalde: samen zijn we het huis binnengegaan van de man die ons had laten komen (11:12). Zoek zelf vooral even verder!

Blijkbaar komt er een bijzondere kracht beschikbaar wanneer gelovigen samen optrekken. Twee of drie is voldoende, zegt Jezus daar Zelf over. Dat is precies de kracht van de gemeente: je hoeft het ‘geloven’ niet alleen te doen, maar samen met anderen groei je groter, nemen wijsheid en kracht toe, zijn hulp en ondersteuning elke dag beschikbaar!

Mooie dag!