imageZondag was een topdag. Ik hoefde helemaal niets te doen, mijn vrouw deed al het werk. Daar droomt elke man van? Of was dat mijn vorigeleven, toen ik nog niet geloofde? ;-)

Cody heeft gepreekt over ‘doorzetten’. Als iets niet lukt of er is weerstand, niet bij de pakken neerzitten of opgeven. Niet denken dat God niet wil of dat het voor jou niet is weggelegd. Juist ‘vasthouden’ aan wat je gelooft.

Ik voel me daardoor aangemoedigd om mijn rustperiode serieus te nemen. Doorzetten is namelijk een geestelijke houding en niet persé ‘actie in de tent’. Even wat toelichting, want dit principe moeten we niet verkeerd begrijpen.

De Israëlieten, mochten in het ‘land van beloften’ leven, waarin alles voor ze klaar was gemaakt. Maar toen ze ontdekten dat er weerstand zou komen (reuzen), deinsden ze terug. Ze gingen liggen jammeren in hun tentjes. Bleeerrr….God houdt niet van ons.

Ze dachten dat zij zelf met die reuzen moesten knokken. Maar het kenmerk van beloofd land is: God doet er alles. Zelfs als het door ons heen is, rusten wij. Voor ons staat er:

Hebreeën 4:1-3 Nu geldt Gods belofte dat we mogen binnenkomen om met hem te rusten, nog steeds. Want ook wij hebben het grote nieuws gehoord, net als zij…. Maar wij, die wel geloofd hebben, gaan naar binnen om met hem te rusten.

Alleen denken wij soms ook dat er nog zoveel te doen (werken) valt. Het kan niet zonder onze ‘eigen bijdrage’ (inspanning)? Daarom staat er verderop:

Hebreeën 4:11 We moeten ons dus inspannen die rustplaats binnen te gaan…

Ik ga doorzetten. Vasthouden aan de rust. En me inprenten dat God het werk moet doen en niet mijn vrouw. :)

Tot morgen!