Zondag is een vrije dag.Toch kan het om allerlei begrijpelijke redenen gebeuren dat je te laat bent, voor de start van de dienst. Behalve Jezus, overkomt ons dat allemaal wel eens.

Er zijn ook mensen die bijna elke week net te laat komen. Die hebben schijnbaar uitgeprobeerd hoe laat ze uiterlijk van huis kunnen: ‘Als alles meezit, stappen we als laatste binnen’. En zegt het woord niet ergens, dat vele laatsten als eerste weer buiten zijn? ;-)

Ach, die paar minuten te laat, hoef je jezelf niet voor te schamen? De Heer had wellicht redenen om dat stoplicht niet (voor)spoediger op groen te zetten? Hij had het gaspedaal van die zondagsrijder toch door een engel kunnen laten bewerken?

Schamen hoeft sowieso niet. En ik ga ook niet beginnen over 5 minuten eerder uit bed. De meest heilige dingen raak ik toch liever niet aan. ;-)

Daarom wil ik je iets heel anders ter overweging meegeven. Jij ben een heilige. Je gaat naar de samenkomst der Heiligen. We moeten daar allemaal nog aan wennen, maar de start van een dienst wordt ook gezegend. Jij hoort daar toch helemaal bij?

En vooraf zou iemand namens Jezus nog iets tegen jou kunnen zeggen? Of Jezus zou jou kunnen gebruiken om een gast aan te spreken?

Doe jij jezelf niet tekort? Je kunt door zulke keuzes (onbewust) minderwaardigheid in stand houden.

Met je gewoonten of gedrag ‘preek’ je vaak ongemerkt iets tegen jezelf of over je leven. Het lichaam van Christus heeft geen aanhangsels, alleen volwaardige, aanwezige leden.

Tot morgen!