"U wordt verzocht uw stoelriemen vast te maken wanneer het lampje 'stoelriemen vast' is ingeschakeld." Vriendelijk klinkt de stem van de purser door de cabine van het vliegtuig onderweg naar Budapest. Hoewel aan boord van deze vlucht een keur aan nationaliteiten te horen en te zien is, volgt iedereen de instructies netjes op.

Dat was gedurende onze vluchten boven China enkele weken geleden wel anders. Brave westerlingen kijken altijd hun ogen uit, hoe op binnenlandse vluchten in Azië de veiligheidsinstructies hooguit een symbolische waarde lijken te hebben. 

Topper was een schuifelend oud baasje dat, op weg naar het toilet tijdens een landing met flinke turbulentie, zijn heel eigen versie van Chinese volksdans liet zien... Waar op een vlucht met een deugdelijke Europese maatschappij de purser een dwingend 'sit down' door de cabine zou brullen, leek hier niemand zich enige zorgen te maken om de individuele duikvlucht van deze opa.

Een paar weken geleden zei Vader heel duidelijk: "Ik wil dat je bij mij tot rust komt, nog dieper dan eerder." Als een vriendelijk bordje 'stoelriemen vast' kwam Zijn instructie. Ik zag de turbulentie niet zo... Hij wel. In Zijn liefdevolle aanwijzing toont Hij Zijn betrokkenheid. Wat geniet ik van deze tijd: rustig in de gordels, op mijn stoel, uitsluitend bewegend op de terreinen waar Hij 'groen licht' laat zien. 

Vergis ik me eens en kom ik uit mijn stoel wanneer een luchtzak mijn vlucht dreigt te verstoren? Geen probleem: geduldig helpt Hij me terug naar mijn zitplaats. "Voor uw veiligheid en comfort", lijkt Hij te zeggen. 

Passief? Nee hoor, ik geniet van het entertainmentsysteem onderweg: volop gaaf onderwijs beschikbaar. Een boek lezen of een Everyday schrijven kan gedurende de hele vlucht. Wel met je telefoon in vliegtuigmodus: heerlijk rustig, om Zijn stem steeds te horen :)

Tot morgen!