Ging deze psalmminnende voorganger even op zijn gezicht gisteren… Al eerder had ik opgebiecht dat cijfertjes niet mijn sterke kant zijn. De verschrijving in het nummer van de psalm van gisteren werd door velen die wél goed zijn met cijfers óf hun psalmenkennis nog beter op rij hebben opgemerkt. Natuurlijk had ik het over psalm 81 - daarvan dan in de Nederlandse vertalingen vers 11, in veel Engelse vertalingen vers 10. 

Dankzij de berichtjes van gisteren vond ik wel een aanleiding nog even wat dieper in deze psalm - en de oude berijmingen daarvan (de ‘versjes’) te duiken. Ze zijn ons dierbaar, de psalmverzen, dat merkte ik ook aan de berichten. Zo biechtte een oudste uit één van onze locaties mij op, dat zij elke week begint met een psalmvers op maandag. Geen wet, wel mooi - en zo’n patroon kan je helpen om de rijkdom van wat met een deftig woord ‘erfgoed’ heet, te her-ontdekken. 

Deze lieve reageerder betitelde zichzelf overigens als echte ‘psalmenpomp’. Nu is deze titel bij mijn weten voorbehouden aan het harmonium, een orgel-achtig instrument dat diende als begeleider van psalmzingende gezinnen in vervlogen tijden - door criticasters overigens ook wel ‘de cirkelzaag des geloofs’ genoemd… 

Focus, pastor, focus… OK, de inhoud dan, van die oude woorden. Nóg meer meditatievoer uit dezelfde psalm? Jawel, en wel heel letterlijk. Kijk maar eens, hoe Eugene Peterson de psalm van gisteren om-schrijft in The Message: Luister, mijn dierbaren, en hoor dit goed; O, Israel, neem dit niet lichtvaardig op. Leg het niet aan met vreemde goden en loop niet achter de laatste-nieuwe aan. Ik ben jouw God, de Enige Echte, die je uit Egypte, uit de nood heeft gered. Ik heb je gevoed met zoveel je maar kon eten, om je hongerige magen te vullen. 

Ander perspectief, nietwaar? Verrassend - en mij sprak de voedsel-metafoor aan :) 

Jouw Vader vervult. Hij vult. Tot we méér dan genoeg hebben!

Mooie dag!