Everyday.jpg

Het heerlijke van vakantie is, dat ik de kans krijg lange dagen (en nachten!) met ons kleine dochtertje door te brengen. Waar ik gedurende het jaar soms van huis ga voordat Anna wakker wordt - en soms zelfs thuis kom, wanneer ze al weer slaapt, is ‘Apa’ (zoals ze me toeroept) nu 24x7 in de buurt. 

Anders dan een paar, inmiddels herkenbare, kreetjes (zoals ‘ham’ voor eten, jawel, ze lijkt écht op mij) komt er natuurlijk nog geen verstaanbaar woord uit dit kleine wondertje. Toch lijken Annemarie en ik steeds meer van haar te begrijpen. Het heel eigen jengeltje voor ‘rammelbuik’ of een piepje voor ‘slaahaap’ komen ons steeds bekender voor. 

Vroeger heb ik me vaak een zuigeling gevoeld, wanneer het op mijn gebedsleven aankwam. Ik was niet zo’n prater met de Heer. Ik noemde Hem ‘Vader’, maar van een echt gesprek kwam het vaak niet. Deze constatering had dan weer (lekker behulpzaam) een gevoel van veroordeling tot gevolg. 

Herkenbaar? Je bent niet de enige: ook het volk Israel bad tijdens hun slavenbestaan in Egypte geen ingewikkelde gebeden (ze klaagden luid, vertaalt onze Nederlandse bijbel in Exodus 2:24). Hun zuchten en steunen (groaning in het Engels) werd door de Heer gehoord en Hij trok zich hun lot aan. 

Van pastor Prince leerden we ons te bedenken: Just a groan will reach the throne. In het Nederlands heb ik die oneliner wel eens vertaald met: Zelfs één woord wordt door Vader gehoord.

We lezen in Exodus dat op het zuchten van Zijn volk, God zich het verbond met Abraham herinnerde. Met jou heeft Vader in Jezus een eeuwig verbond gesloten. Wanneer jij pruttelt, onbeholpen woorden spreekt, luistert Hij. Bedenk je dit eens: Hij veroordeelt je niet om je ‘gepruttel’, maar neigt zich naar je toe, Hij spant zich in om te begrijpen wat jij nodig hebt. 

Fijn dat jouw perfecte Vader altijd thuis is! Mooie dag!