Vandaag vertrekken we met pastor Marcel en andere voorgangers en leiders naar Polen. In de buurt van Gdansk wordt een conferentie georganiseerd met de titel ‘De Kracht van Genade’. 

Naast onze goede vriend pastor Zbyszek, gaan we leiders ontmoeten van gemeentes die het evangelie van de genade van Christus preken. Het evangelie, waarvan Paulus zegt “er is geen ander” (Galaten 1:7) trekt mensen aan, maar roept ook discussie op. 

Eén van de voorgangers die gaat komen, vertelde mij dat zijn kerk zo ongeveer gehalveerd is, sinds hij de boodschap van Gods radicale, onvoorwaardelijke liefde preekt. Oeff… dat voelt pittig. Wat heerlijk voor deze man, dat hij zijn vragen de komende dagen met broers uit binnen- en buitenland kan bespreken. 

Wanneer we zo’n reis maken, voelen we ons verbonden met Paulus. Hij koos zijn woorden zorgvuldig, ook aan de Galaten, die hij verderop in zijn brief even flink de oren lijkt te wassen. Kijk maar eens naar hoe hij de brief begint: niet met de traditionele griekse groet ‘chairein’ - die overigens stond voor ‘verheug je!’ - leuk om je mailtjes mee te openen :) Nee, Paulus roept zijn lezers toe: Genade zij u en vrede van God (vers 3). 

Met genade (Gods gunst die ons niets kost) en Zijn Shalom, die ons laat weten: je bent voor altijd opgenomen in Mijn veilige nabijheid, zet Paulus de toon. “Deze zegeningen zijn voor jullie, lieve lezers,” lijkt hij te zeggen, “wanneer je je niet beroept op jouw prestaties, maar alleen maar vertrouwt op het volbrachte wek van Jezus!” 

Waarom vinden we het soms lastig om alle vertrouwen in eigen kunnen te laten varen? De ervaringen tot nu toe zouden ons toch moeten vertellen, dat we daar beter niet op rekenen… 

Jezus heeft zich persoonlijk aan Paulus geopenbaard, dat heeft hem overtuigd van het evangelie. Voor ons geldt dus ook: wat helpt, is meer openbaring van wie Jezus is en hoe groot de impact van Zijn werk is. Daar ga ik voor - de komende dagen in Polen. De boodschappers worden immers eerst zelf gezegend? :) 

Mooie dag!