De Everyday van vandaag gaat niet over politiek. Zo, die disclaimer hebben we gehad. 

 

Deze week was Nederland even beroemd. Nieuwszenders over de hele wereld meldden: de parodist Sander van de Pavert - beter bekend als ‘de man achter’ het satirische Lucky TV had een parodie gemaakt op het debat tussen de twee rivalen bij de Amerikaanse presidentsverkiezingen, Trump en Clinton. 

Het debat was een ernstige zaak, het gaat over wie uiteindelijk de baas wordt van één van de machtigste landen ter wereld. Argumenten worden op luide toon gewisseld, de beide kandidaten staan op veel punten recht tegenover elkaar. Het ging er stevig aan toe. 

 

Van de Pavert wordt geïnspireerd door de beelden (volgens eigen zeggen keek hij vooral met het geluid op nul) en associeert er op los. Een oudere man en een dame op leeftijd die losjes over het toneel paraderen… dit lijkt wel een show van een countryduo. Misschien heeft hij wel even aan de échte Southern Gospel gedacht en good old Bill en Gloria Gaither voor zich gezien… of ga ik nu te ver? 

 

De parodist vindt een muziekstuk dat voor een aantal regels lijkt te passen bij de twee hoofdrolspelers. Op de tonen van een bijna perfect gemonteerd ‘Time of my Life’ lijkt het debat ineens over iets heel anders te gaan. Beide politici krijgen een zachtere, bijna vriendelijke uitstraling op de romantische tekst en muziek. 
 

Soms helpt het, even het geluid uit te zetten, een ander (worship?)melodietje af te spelen onder de beelden van een situatie in je leven. Voor ons, vrij van oordeel, een extra geschenk: we hoeven niet ‘iets te vinden’ van ieder woord of argument. We mogen schakelen naar een ander geluid, dat van Vaders vrijspraak en liefde. Worden zaken daardoor lichter? Ja, soms wel. Soms grappiger ook: da’s de gave van de parodist. 

 

Mooie dag!