Geïnspireerd door de woorden van Paulus (Everyday van gisteren) bleven mijn gedachten vandaag bij zijn tweede brief aan de Korintiërs. Paulus schrijft in het vierde hoofdstuk over het licht van het evangelie

De blijde boodschap van God die van ons houdt en alles heeft gedaan om ons in Zijn nabijheid te brengen, die geeft licht. Dat licht gaat over wie Hij is en wordt zichtbaar wanneer je naar Jezus kijkt, lees maar in vers 6. 

Paulus grijpt daar opnieuw terug op de schepping. God zei: Er zij licht - en daarmee begon licht te schijnen, dat zich tot op de dag van vandaag sneller en sneller voortbeweegt. Of Gods woorden ook kracht hebben… Hoe krachtig is dan het licht dat in onze harten schijnt en ons verlicht! 

Paulus spreekt van overweldigende kracht (vers 7). Niet van onszelf, maar van God, dat is duidelijk. Die overweldigende kracht maakt dat we tegen allerlei ongemakken bestand zijn. Paulus schrijft daarover met scherp realisme: van alle kanten belaagd, maar niet in het nauw; aan het twijfelen (o, dat mag dus, dankjewel Paulus!), maar niet vertwijfeld; vervolgd, maar niet in de steek gelaten; geveld, maar we gaan niet te gronde. 

Paulus ontkent de moeite niet, maar zet daar tegenover de realiteit van onze positie in Jezus. Hoe dat kan, lees je in vers 10: We dragen in ons bestaan altijd het sterven van Jezus met ons mee, opdat ook het leven van Jezus in ons bestaan zichtbaar wordt. 

Eén van mijn verlangens voor het nieuwe jaar was meer te zien van die overweldigende kracht waarover Paulus spreekt, zichtbaar in mijn leven en bruikbaar in de wereld om me heen. De sleutel, leert Paulus hier: Een groot bewustzijn van Jezus’ werk aan het kruis. Dát maakt Jezus kracht zichtbaar in mijn bestaan vandaag. 

Het wordt een overweldigend mooie dag!