Hem volgen is natuurlijk een serieuze zaak maar soms is het zelfs noodzaak. Zeker in de tijden waar wij in leven, waarin je de duisternis snel ziet toenemen en het kwaad heel openlijk manifest wordt.

Toch is het nooit, werkelijk nooit de bedoeling dat wij bang worden. De volgende profetie zie ik dan ook simpelweg als een tijdige aankondiging. Dankzij zo’n waarschuwing gaat het juist goed en hebben we niets te vrezen.

Ik zag laatst dat pastor Marcel aan het wandelen was met Jezus op een mooie, groene rustige weg. Verder op de weg waren drie orkanen en Jezus en ps. Marcel liepen hier rustig op af. De zon scheen ook nog steeds en de verdere omgeving zag er rustig uit, alleen versperde de drie orkanen een groot deel van de weg, verticaal op verschillende plekken op de weg. Ps. Marcel en Jezus liepen samen tussen deze orkanen door, zonder zelf geraakt te worden of er last van te hebben en toen ze er voorbij waren keken ze allebei om. De orkanen gingen weg en ze zagen op de weg allemaal wrakhout liggen dat vernield was door de orkaan. Toen kwam er een stroom water op de weg wat het hout wegspoelde en de grond om de weg heen was nog vruchtbaarder en mooier dan in het stuk van de weg voor de orkanen.

Een orkaan is beeld van verwoestende kracht. Geesten van het land, boos, vandaar dat ze opgewonden zijn? ;-) Het wrakhout wat er overblijft is datgene wat in levens niet op Jezus is gebouwd. Alles waarvoor we niet op Hem vertrouwen.

En het pad is onvermijdelijk. Maar als we Hem volgen, aan Zijn hand lopen, komen we er alleen maar beter uit.

Zondag meer over ‘Hem volgen’.