Gisteren was mijn stelling, dat het goed is om grote verwachting te hebben, omdat God dan meer kan geven. Wonderlijk eigenlijk, dat God lijkt te ‘reageren’ op onze verwachting?

Als de Romeinse hoofdman verwacht dat Jezus zijn soldaat geneest, reageert Jezus heel enthousiast en noemt het groot geloof. God wil altijd veel doen. Maar Hij kán het ook doen als wij er in ons hart ruimte voor maken. 

Vandaag weer een stukje profetie (droom) over onze roeping, uit weer een andere locatie.

Ik droomde vannacht over dat IS bommen zou gaan gooien op ons land. Ik was in een huis samen met pastor Marcel. Toen ik aan was gekomen had hij me een hug gegeven en dat voelde bijzonder want wat kent hij mij nou. Dat voelde veilig en beschut. Veilig binnen terwijl het buiten levensgevaarlijk was.

Het voedsel was schaars, maar in het huis waar wij waren was er genoeg. Ik zag letterlijk een voorraadkast voor me met blikken bonen en dergelijke.

Op een gegeven moment liep ik naar de deur en keek ik onder een soort zonnescherm door. Mijn mond viel open want ik zag duizenden mensen ( alleen hun benen omdat het zonnescherm er verder voor zat, ze waren dus nog niet bij ons huis maar nog op een afstandje) op het huis waar we waren af komen. Echt duizenden, niet te tellen zoveel mensen. Ze hadden een duidelijk doel, en dat was ons huis. Ik rende naar pastor Marcel toe en zei tegen hem dat al die mensen eraan kwamen. Zijn instructie was kort maar duidelijk: ga alle voorraadspullen inpakken en verzamelen. Dat ging ik doen, samen met nog iemand.

Opnieuw iemand die niet dicht bij mij leeft. Maar ook hier ben ik mee bezig geweest: beseffen dat wat wij hebben kostbaar is voor anderen.

Tot morgen!