Megan komt onze slaapkamer binnen.

Mededeling: ik heb gedroomd. Sinterklaas was stout geweest! En toen kreeg tie geen snoep. Even later vraagt Amber nog: Wat had hij gedaan? Maar dat zullen we nooit weten. Megan was al weer twaalf gedachten verderop.

Wat ben ik blij dat wij de wet niet preken. Anders werd ik er steeds haarfijn aan herinnerd op de momenten dat ik er zelf een keer naast zit. Zeg je één keer tegen die meiden: niet met volle mond praten, dan wordt dat tot in lengten van dagen tegen je gebruikt. :)

Sinterklaas? Die zou bij ons in huis snel gefileerd worden als hypocriet. De roe zou de beste maatjes zijn met zijn eigen achterwerk.

Ik merk dat ik moedig moet zijn in opvoeden.

Kinderen denken snel in vergelijken. En in goed en kwaad. En daar willen ze mij soms ook mee vangen. Daar moet je niet intrappen. Wat goed of niet goed voor ze is, moet jij ze gewoon leren. Ook als zij dat niet ‘eerlijk’ vinden. Of niet lief.

Ik voed op, omdat ik van ze houd. Niet omdat ik meen dat ik zelf alles goed doe. Zelfs al komen ze aanwijzen dat ik zelf niet doe wat ik wel van hun vraag. Ik laat me daar niet door intimideren. Natuurlijk willen we zelf heus wel een goed voorbeeld zijn! Maar ook als je kinderen menen dat je dat niet bent, deins je niet terug. Ook niet, omdat ze je anders niet meer lief vinden.

De Heer is hierin met ons. Op alle mogelijke manieren.

Hij is vóór opvoeding. Niet wettisch, maar overtuigd! De liefde dringt ons, zegt de Bijbel. Het gaat namelijk om hun algehele gezondheid! Onwenselijke gedrag? Aanpakken, in Zijn liefde. Als ze moe zijn of als je zelf humeurig bent, moet je soms even wachten. Dan vraag je de Heer om een goede gelegenheid.

Jezus zorgt er wel voor dat je kids je nog lief vinden! Mijn ervaring? Soms na enige boosheid, nóg liever dan daarvoor.

De hardnekkige of moeilijke voorvallen? Elke avond even voor bidden. Komt goed! Zelfs wanneer jij zelf het moeilijke geval bent! Daarna houd je weer meer van ze! :)

Tot morgen!

Comment