De tijd na het overlijden van een familielid gaat gepaard met een rondgang door de spullen van de dierbare. Wat willen we zeker bewaren? Ik mocht een rondje door de boekenkast maken. 

De zeer brede interesse, die we van onze tante kenden, werd zichtbaar in de rijke sortering boeken in allerlei genres - en daarbinnen in een verrassende diversiteit. Tot mijn niet geringe verbazing trof ik het boek ‘Genade als Basis’ uit 2006 aan. Tante was toen al tachtig - haar taken op dat terrein waren al even in de ruststand gekomen. Toch lijkt ze in ieder geval in het boek begonnen te zijn. 

Dat motiveert mij om ’t ook ter hand te nemen. Grace Based Parenting heette het oorspronkelijk. Voor wie daarnaar benieuwd is, Tim Kimmel is de auteur. Het voorwoord is geschreven door niemand minder dan Max Lucado. 

Nu wordt ook dit geen opvoedingsblog (lees het boek!), maar bij het openen van het boek valt mijn oog hierop: als genade alles is wat je hebt, is het ook alles wat je nodig hebt. Dat klinkt als een leuke oneliner, maar heeft in mijn leven op een aantal punten het verschil gemaakt tussen licht en donker, tussen leven en doodsheid. 

Op basis van die constatering wordt het ineens vanzelfsprekender om ‘genade’ - niet als term, maar als begrip of zelfs als persoon - bepalend te laten zijn in mijn omgang met anderen, dus ook met hen die aan mijn zorg zijn toevertrouwd. 

‘God help me om net zoveel van mijn kind (mijn vrouw, mijn buurman) te houden als U van mij houdt,’ klinkt misschien als een bekend gebed. Vader zegt dan: “Kijk maar naar Mij en ontvang!” Immers: wij hebben lief omdat Hij ons eerst heeft liefgehad (1 Joh. 4:19). Dat is en was Genade. In hoogsteigen Persoon. 

Mooie dag!