“Papa, je mag niet langer weg dan 4 nachtjes. 7 is veeeeel te lang!”

Conclusie: ergens op dag 5 heeft Amber gedacht ‘Ik heb pappa nodig, maar nu is hij er niet?’ Dat vind ik maar niks en dat ga ik tegen hem zeggen.

Dus stond er vandaag een klein meisje met waterige oogjes en enigszins verwijtende stem voor me. Dat papa goede nuttige dingen aan het doen was maakt dan nul-komma-nul-nix uit. Daar hoef je écht niet mee aan te komen. :-)

Natuurlijk kwam er een aapje uit de mouw: beetje ruzie met haar vriendinnen op school. Niks ernstigs, maar zoals Amber het zelf omschrijft: ‘het wordt allemaal een beetje te veel’. Ze dacht kennelijk: mama maakt soms zinnen die bij je gevoel passen. Die moet je onthouden voor een volgende keer. ;-)

Later als we groot zijn, doen we het vaak andersom bij onze hemelse Vader. Die is immers met écht belangrijke dingen bezig? Ik kan Hem toch niet lastig vallen met mijn ‘geneuzel‘?

Inmiddels uit ervaring gesproken: Daar denkt Vader heel anders over.

De waarde van een mensenleven is in Zuid-Afrika laag. Vanwege het hoge aantal moorden en ongelukken daalt gevoelsmatig de kostbaarheid van het leven. Gevolg: alle ‘kleine’ dingen lijken dan helemaal onbenullig of worden letterlijk verwaarloosd. Daarvoor blijft geen waarde over?

Dat heeft z’n weerslag op geloof. De verwachting van God.

Maar God is de God van de belangrijke dingen én van de schijnbaar onbenullige dingen!

Als iets voor jou eigenlijk belangrijk is,  voor Hem dan ook!

Uitspraak: ‘God created men in His image and men returned Him the favor.’

Heel grappig, maar laat dit bij ons niet waar zijn.

God is anders dan wij bedenken. God is veel beter! :-)

Tot morgen!