Everyday.jpg

Gisteren afscheid genomen van een dierbaar ding. Gelukkig maar een ding - ik hoor je denken… Toch was ik nogal gehecht aan onze piano, dat oude Duitse bakbeest, dat mijn tante gekocht had, zodat mijn zus en ik samen met haar pianolessen konden nemen. Niet om reden van familie-korting, maar gewoon, omdat ze dat gezellig vond. Zo was tante. 

In het licht van onze naderende verhuizing besloten we afscheid te nemen van dit klassieke instrument. Gelukkig vonden we - via vrienden in de gemeente - een gezin dat helemaal blij was met de nieuwe-oude aanwinst. ‘Hij komt goed terecht,’ troosten we elkaar. 

Met enige weemoed móest ik gewoon, voordat het verhuisbusje arriveerde, nog een paar noten spelen. Oude versjes kwamen natuurlijk als eerste boven. De klanken brachten herinneringen terug aan de decembermaanden van mijn jeugd, waar Kerstvieringen (dankzij een nogal ‘outgoing’ gemeente) elkaar in rap tempo opvolgden. Daar-ruist-onophoudelijk-langs-de-wolken, zeg maar. 

Kerstliedjes waren deze week al ‘aan’ gegaan in ons huis. Mijn lief houdt er van: muziek bij alles wat ze doet. Groot was de vreugde, toen ze de christmas-playlist op ons apparaat aantrof. Vanaf die dag, afgelopen week, genieten we weer van de constante afwisseling van kerstliedjes van alle tijden. Barlow Girl (jawel, ze hadden ooit een kerstalbum) broederlijk naast Michael W. Smith - even vrolijk afgewisseld met Andrea Bocelli

Die laatste verraste me met zijn versie van Panis Angelicus, een oude kerst-kraker, die ik mij herinner van kerstconcerten in mijn kinderjaren. Om een wazige reden kwam ik de ijskoude kerk altijd áchter het koor terecht alwaar ik met vriendjes bibberend de afsluitende chocolademelk afwachtte. Een genadig einde aan zo’n avond, vond ik dan. 

Moest toch even beter luisteren naar de tekst van dit oude lied, uit 1264 nog wel. Ruim voor de reformatie, dus, schreef Thomas van Aquino dit:

Brood van de engelen
wordt het brood van mensen;
Het brood van de hemel maakt
een einde aan de voorafschaduwing
O, groot wonder! 
Het lichaam van de Heer
voedt de armen en de nederigen

Ineens stond ik weer in Betlehem - het Huis van Brood, waar Jezus voor ons Brood werd. Leven bracht, door Zijn dood. Zijn lichaam gaf voor mijn heelheid. Ik neurie zachtjes mee met Bocelli! 

Mooie dag!